วารสารอินทนิลบริหารศาสตร์

ปัจจัยทางการตลาด 4P ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อและบริโภคหมูแดดเดียว ของผู้บริโภคในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

รักษณ์คณา เทศสนั่น — 2026-09-16

การวิจัยเรื่อง ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อและบริโภคหมูแดดเดียวของผู้บริโภคในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคลกับการตัดสินใจเลือกซื้อและบริโภคหมูแดดเดียวของผู้บริโภคในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และ 2) ศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อและบริโภคหมูแดดเดียวของผู้บริโภคในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร คือ ผู้บริโภคที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไปในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จำนวน 789,948 คน กลุ่มตัวอย่างได้จากการคำนวณตามสูตรของ Yamane ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% และค่าความคลาดเคลื่อน 5% ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน โดยใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง คัดเลือกเฉพาะผู้ที่เคยซื้อและบริโภคหมูแดดเดียว เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ โดยกำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุระหว่าง 26–35 ปี มีอาชีพเป็นพนักงานบริษัทเอกชน และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือนระหว่าง 10,001–20,000 บาท ผลการทดสอบสมมติฐาน พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ อาชีพ และรายได้ ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อและบริโภคหมูแดดเดียวแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดพบว่า ปัจจัยด้านราคา และด้านผลิตภัณฑ์ มีผลต่อการตัดสินใจเลือกซื้อและบริโภคหมูแดดเดียวของผู้บริโภคอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่ปัจจัยด้านการส่งเสริมการตลาดไม่ส่งผลอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งนี้ ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดสามารถอธิบายการเปลี่ยนแปลงของการตัดสินใจเลือกซื้อและบริโภคหมูแดดเดียวของผู้บริโภคได้ร้อยละ 89.00

นวัตกรรมการรับรู้ข่าวสารสิทธิประโยชน์ในโครงการของสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเข้ารับบริการหน่วยบริการเอกชนของประชาชนเขตสุขภาพที่ 12

มายานี เส็นเจริญ — 2026-09-16

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์รูปแบบนวัตกรรมที่ใช้ในการเผยแพร่ข้อมูลสิทธิประโยชน์ด้านสุขภาพของสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ และศึกษาระดับอิทธิพลของปัจจัยด้านข้อมูลดังกล่าวที่มีต่อการตัดสินใจของประชาชนในเขตสุขภาพที่ 12 ในการเลือกเข้ารับบริการจากหน่วยบริการเอกชน โดยมุ่งเน้นการทำความเข้าใจบทบาทของการรับรู้ข้อมูลด้านสิทธิประโยชน์ที่ส่งผลต่อการเลือกใช้บริการสุขภาพ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่างคือประชาชนจำนวน 400 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งสัดส่วนตามจำนวนประชากรในแต่ละจังหวัดของพื้นที่ศึกษา เครื่องมือวิจัยผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ และมีการทดสอบความเชื่อมั่นของแบบสอบถามเพื่อยืนยันความสอดคล้องภายในของเครื่องมือ ใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ

ผลการศึกษาพบว่า นวัตกรรมด้านข้อมูลที่ประชาชนรับรู้ โดยเฉพาะด้านความถูกต้องของสารสนเทศความสะดวกในการเข้าถึง และความเหมาะสมของการนำเสนอ มีบทบาทสำคัญในการสร้างความเชื่อมั่นและส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการจากหน่วยบริการเอกชนอย่างมีนัยสำคัญ โดยผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับข้อมูลที่มีความชัดเจน เข้าใจง่าย และสามารถตรวจสอบได้ รวมทั้งการรับรู้สิทธิประโยชน์ที่ครบถ้วน สรุปผลได้ว่า นวัตกรรมด้านการเผยแพร่ข้อมูลสิทธิประโยชน์ด้านสุขภาพมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการสุขภาพของประชาชนอย่างมีนัยสำคัญ การพัฒนาระบบการสื่อสารด้านสุขภาพให้มีความถูกต้องเข้าถึงง่าย และตอบสนองต่อความสนใจของประชาชน จะช่วยเพิ่มความเชื่อมั่นและส่งเสริมประสิทธิภาพการใช้บริการสุขภาพได้อย่างเหมาะสม ทั้งนี้สามารถนำผลการศึกษาไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาช่องทางการเผยแพร่ข้อมูลของภาครัฐให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นในอนาคต

ภาวะการมีงานทำของบัณฑิตสาขารัฐประศาสนศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

อาฟันดี มะซา — 2026-09-16

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาภาวะการมีงานทำของบัณฑิตสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ปีการศึกษา 2567 และ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อภาวะการมีงานทำของบัณฑิตสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ปีการศึกษา 2567 โดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกทวิ เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรเป้าหมาย คือ บัณฑิตที่สำเร็จการศึกษา ปีการศึกษา 2567 จำนวน 84 คน โดยเลือกกลุ่มแบบเจาะจง ใช้แบบสอบถามแบบออนไลน์ โดยข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกทวิ

ผลการศึกษาพบว่า บัณฑิตสาขารัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ มีอัตราการมีงานทำร้อยละ 88.1 โดยร้อยละ 11.9 ยังว่างงาน ส่วนใหญ่ใช้เวลาหางานนาน 1-2 เดือน อยู่ที่ร้อยละ 29.8 รองลงมา ใช้เวลา 3-6 เดือนอยู่ที่ร้อยละ 27.4 รองลงมาได้งานทันทีหลังจบการศึกษา อยู่ที่ร้อยละ 15.5 รองลงมาใช้เวลาหางานมากกว่า 1 ปี อยู่ที่ร้อยละ 14.3 และสุดท้ายใช้เวลาหางาน 7-9 เดือน อยู่ที่ร้อยละ 13.1 โดยทำงานตรงสาย ร้อยละ 17.9 และไม่ตรงสาย ร้อยละ 70.2 สะท้อนความไม่สอดคล้องระหว่างหลักสูตรกับตลาดแรงงาน ผลการวิเคราะห์การถดถอยโลจิสติกทวิพบว่าโมเดลสามารถอธิบายความแปรปรวนของภาวะการมีงานทำได้ร้อยละ 12.4 (Nagelkerke R² = .124) โดยความรู้จากการเรียน (X₁) เป็นตัวแปรที่มีแนวโน้มส่งผลต่อภาวะการมีงานทำมากที่สุด (B = −1.145, OR = 0.318, p = .056) ข้อเสนอแนะคือให้ปรับหลักสูตรให้ทันสมัย เน้นทักษะดิจิทัล เพิ่มโอกาสฝึกงาน และพัฒนาทักษะภาษาต่างประเทศ

การบริหารส่วนท้องถิ่นที่ขับเคลื่อนด้วยปัญญาประดิษฐ์: การสังเคราะห์องค์ประกอบและแนวทางการประยุกต์ใช้

สัญญา เคณาภูมิ — 2026-09-16

ปัญญาประดิษฐ์ (AI) กำลังเปลี่ยนแปลงการบริหารราชการแผ่นดินโดยการสนับสนุนการตัดสินใจบนพื้นฐานของข้อมูล การให้บริการเป็นไปโดยอัตโนมัติ การจัดการเชิงคาดการณ์ และการมีส่วนร่วมของประชาชนที่ตอบสนองได้ดียิ่งขึ้น การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาบทบาทของปัญญาประดิษฐ์ในการขับเคลื่อนกระบวนทัศน์ใหม่ของการบริหารส่วนท้องถิ่น (2) สังเคราะห์องค์ประกอบสำคัญของการบริหารส่วนท้องถิ่นที่ขับเคลื่อนด้วยปัญญาประดิษฐ์ และ (3) พัฒนากรอบแนวคิดการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์สำหรับการบริหารส่วนท้องถิ่น การศึกษาครั้งนี้ใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการทบทวนและสังเคราะห์วรรณกรรมเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์ การบริหารราชการแผ่นดิน การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัล การกำกับดูแลอัจฉริยะ และการบริหารส่วนท้องถิ่น วิเคราะห์วรรณกรรมที่รวบรวมได้โดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหาเชิงธีมเพื่อระบุแนวคิดที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ พื้นที่การใช้งาน เงื่อนไขที่เอื้ออำนวย ความเสี่ยงด้านการกำกับดูแล และผลกระทบต่อการบริหารส่วนท้องถิ่น ผลการวิจัยจัดเรียงเป็นห้ามิติที่เกี่ยวข้องกัน ได้แก่ การกำกับดูแลข้อมูล การตัดสินใจอย่างชาญฉลาด การให้บริการสาธารณะเป็นไปโดยอัตโนมัติ การมีส่วนร่วมของประชาชน และการกำกับดูแลที่ยั่งยืน มิติเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า AI สามารถปรับปรุงประสิทธิภาพการบริหาร ประสิทธิผลของนโยบาย การจัดสรรทรัพยากร การเข้าถึงบริการ ความโปร่งใส การตอบสนอง และการกำกับดูแลบนพื้นฐานของหลักฐานได้อย่างไร การวิเคราะห์ยังชี้ให้เห็นว่า การนำไปใช้ที่ประสบความสำเร็จขึ้นอยู่กับระบบข้อมูลที่เชื่อถือได้ ความพร้อมขององค์กร ความสามารถทางดิจิทัล การคุ้มครองด้านจริยธรรม การคุ้มครองความเป็นส่วนตัว ความรับผิดชอบต่อผลการตัดสินใจของอัลกอริทึม และการกำกับดูแลโดยมนุษย์ กรอบแนวคิดที่เสนอเชื่อมโยงความสามารถของ AI กับการสร้างคุณค่าสาธารณะ การบริหารการปกครองที่รับผิดชอบ และการพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน โดยให้พื้นฐานที่มีโครงสร้างสำหรับผู้กำหนดนโยบายและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นในการวางแผน ประเมิน และกำกับดูแลการนำ AI มาใช้ ในขณะที่ยังคงรักษาความรับผิดชอบและการบริหารที่เน้นประชาชนเป็นศูนย์กลาง

ประสิทธิผลของแนวคิด 3Rs ต่อการลดปริมาณขยะของประชาชน ในเขตพื้นที่อำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส

นัสริน มะแซสะอิ — 2026-09-16

การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินประสิทธิผลของการนำแนวคิด 3Rs 2) ศึกษาระดับการรับรู้และความเข้าใจของประชาชนเกี่ยวกับแนวคิด 3Rs 3) วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการนำแนวคิด 3Rs ไปใช้ในการลดปริมาณขยะของประชาชน และ 4) เสนอแนวทางและข้อเสนอแนะในการพัฒนาการดำเนินงานตามแนวคิด 3Rs เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี เก็บข้อมูลเชิงปริมาณจากประชาชนในเขตอำเภอเมืองนราธิวาส จำนวน 399 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยสูตร Taro Yamane และสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน ส่วนการเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวน 7 คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา และข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา

ผลการศึกษา พบว่า ด้านประสิทธิผลจากมุมมองของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การดำเนินงานตามหลัก 3Rs มีประสิทธิผลในระดับที่ดี แต่แตกต่างกันตามบริบทของพื้นที่ บางแห่งลดปริมาณขยะได้เป็นรูปธรรมถึงร้อยละ 50-60 โดยปัจจัยที่กำหนดความสำเร็จ คือ ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนและความต่อเนื่องของการติดตามประเมินผล ด้านการรับรู้และความเข้าใจของประชาชนเกี่ยวกับแนวคิด 3Rs โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และปัจจัยที่ส่งผลต่อการนำแนวคิด 3Rs ไปใช้โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากเช่นกัน โดยมาตรการหรือกฎระเบียบของท้องถิ่นมีอิทธิพลสูงสุด นอกจากนี้ ผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้เสนอแนวทางการพัฒนา 4 ประเด็นหลัก ได้แก่ การให้ความรู้ต่อเนื่องโดยเฉพาะด้านการรีไซเคิล การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมระดับบุคคล การสร้างความตระหนักและความรับผิดชอบต่อขยะของตนเอง และการขยายกิจกรรมการเรียนรู้ร่วมกับหน่วยงานหรือชุมชนต้นแบบอื่น โดยสรุป แนวคิด 3Rs มีประสิทธิผลในการลดปริมาณขยะของประชาชนในพื้นที่ศึกษาอยู่ในระดับที่ดี ความสำเร็จมิได้ขึ้นอยู่กับความรู้ความเข้าใจของประชาชนเพียงอย่างเดียว แต่เป็นผลรวมของปัจจัยเชิงโครงสร้าง บริบทเฉพาะของพื้นที่ และความต่อเนื่องของการติดตามประเมินผล

เมื่ออิคิไกไม่บรรจบ: จริยศาสตร์แห่งความไม่สมบูรณ์ในชีวิตการทำงาน ยุคทุนนิยมตอนปลาย

ญาตาวีมินทร์ พืชทองหลาง — 2026-09-16

บทความวิชาการเชิงทฤษฎีนี้วิเคราะห์ความตึงเครียดเชิงศีลธรรมที่ปรากฏขึ้น เมื่อ "อิคิไก" (ikigai) ในฐานะอุดมคติของชีวิตที่มีความหมาย ไม่อาจบรรจบกับเงื่อนไขจริงของงาน องค์กร และการดำรงชีพในสังคมทุนนิยมตอนปลาย ผู้เขียนเสนอข้อโต้แย้งว่า การที่อิคิไกถูกเคลื่อนย้ายจากบริบทเชิงจริยศาสตร์และชุมชนญี่ปุ่นเข้าสู่วาทกรรมการจัดการแบบเสรีนิยมใหม่ มิได้เป็นเพียงการแปลข้ามวัฒนธรรม หากเป็นการ "ทำให้กลายเป็นเทคโนโลยี" ที่แปรความหมายของชีวิตให้กลายเป็นทรัพยากรเชิงองค์กร โดยอาศัยกรอบ Weberian ว่าด้วยจริยธรรมแห่งหน้าที่ (Calling) ผสานกับแนวคิดภาวะไร้บรรทัดฐาน (Anomie) ของ Durkheim และวิจารณญาณของ Foucault ว่าด้วยการกำกับตนเอง (Governmentality) บทความสังเคราะห์ขึ้นเป็น กรอบทฤษฎีใหม่สองชุด ได้แก่ Non-Convergent Ikigai Framework สำหรับอธิบายชีวิตที่ความหมาย งาน และการอยู่รอดเคลื่อนตัวในความตึงเครียดอย่างถาวร และ Organizational Ikigai Trap สำหรับวิพากษ์ข้อจำกัดเชิงจริยธรรมของการบริหารแบบเน้นเป้าหมาย (Purpose-driven Management) ข้อเสนอเชิงทฤษฎีของบทความคือ การคืนอิคิไกสู่จริยศาสตร์แห่งความเป็นมนุษย์ มิใช่ผ่านการเรียกร้องให้ชีวิตต้องลงตัว หากแต่ผ่านการยอมรับความไม่สมบูรณ์ ความเปราะบาง และคุณค่าที่อยู่นอกตรรกะตลาด ในฐานะองค์ประกอบสำคัญของศักดิ์ศรีในชีวิตการทำงานร่วมสมัย