ช่อดอกปีบปริทัศน์

การศึกษาข้อกังวลของนักศึกษาในการฝึกปฏิบัติด้านการพูดต่อหน้าชุมชนในรายวิชามัคคุเทศก์ของนักศึกษาการท่องเที่ยว ชั้นปีที่ 3 หลักสูตรสาขาวิชาการท่องเที่ยว

2026-05-08T13:58:20+07:00

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับข้อกังวลของนักศึกษาการท่องเที่ยว ชั้นปีที่ 3 ในการฝึกปฏิบัติการพูดต่อหน้าชุมชนในรายวิชามัคคุเทศก์ และ (2) เปรียบเทียบข้อกังวลของนักศึกษาในการพูดต่อหน้าชุมชนระหว่างการพูดรายบุคคลและการพูดแบบกลุ่ม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาสาขาการท่องเที่ยว ชั้นปีที่ 3 จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามวัดความกังวลการพูดต่อหน้าชุมชน (PSAQ) แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และแบบบันทึกการสังเกตพฤติกรรมผู้เรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติบรรยาย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบ t-test แบบกลุ่มสัมพันธ์

ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีระดับข้อกังวลในการพูดต่อหน้าชุมชนโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีความกังวลด้านการประเมินสูงที่สุด รองลงมาคือความกังวลด้านการควบคุมสถานการณ์ และความกังวลด้านการสื่อสารตามลำดับ ผลการเปรียบเทียบพบว่า นักศึกษามีข้อกังวลในการพูดรายบุคคลสูงกว่าการพูดแบบกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์ยังพบว่า นักศึกษากังวลเกี่ยวกับการลืมเนื้อหา การใช้ภาษาที่ไม่ถูกต้อง และความกลัวการถูกประเมินจากผู้ฟัง ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การพูดรายบุคคลเป็นกิจกรรมที่สร้างความกังวลให้กับนักศึกษามากกว่าการพูดแบบกลุ่ม จึงควรออกแบบการเรียนการสอนให้มีการเตรียมความพร้อมก่อนการพูดมากขึ้น เช่น การฝึกซ้อมหลายรอบ การใช้ role-play การให้เพื่อนช่วยประเมินก่อนขึ้นนำเสนอจริง และการให้กำลังใจเพื่อเสริมสร้างความมั่นใจ ทั้งนี้ ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้พัฒนากิจกรรมการสอนด้านการสื่อสารในหลักสูตรสาขาการท่องเที่ยวได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการคาร์บอนนิวทรัลอีเว้นท์ ของผู้จัดงานในพื้นที่ ทรู ดิจิทัล พาร์ค

2026-07-05T18:20:16+07:00

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการ Carbon Neutral Event Venue ของผู้จัดงาน 2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีอิทธิพลกับการตัดสินใจเลือกใช้บริการ และ 3) เสนอแนวทางในการพัฒนาบริการและการสื่อสารของ True Digital Park เพื่อส่งเสริมการเลือกใช้บริการ Carbon Neutral Event การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้จัดงานจำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการ Carbon Neutral Event Venue มากที่สุด คือ ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมและภาพลักษณ์ โดยผู้จัดงานให้ความสำคัญกับการเป็นองค์กรที่มีความรับผิดชอบต่อสังคม การลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม และการเสริมสร้างภาพลักษณ์ที่ดีขององค์กร รองลงมา ได้แก่ ปัจจัยด้านบริการและนวัตกรรม ซึ่งครอบคลุมระบบสนับสนุนการวัดคาร์บอน เทคโนโลยีด้านความยั่งยืน และความสะดวกในการดำเนินงาน ส่วนปัจจัยด้านเศรษฐศาสตร์และราคาอยู่ในระดับปานกลาง โดยผู้จัดงานให้ความสำคัญกับความคุ้มค่าและค่าใช้จ่ายที่เหมาะสม

ผลการศึกษาสะท้อนให้เห็นว่า การพัฒนาสถานที่จัดงานให้มีมาตรฐานด้านความยั่งยืน ควบคู่กับการนำเสนอนวัตกรรมและระบบสนับสนุนการจัดงานที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม จะช่วยเพิ่มความเชื่อมั่นและส่งเสริมการตัดสินใจเลือกใช้บริการของผู้จัดงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ อีกทั้งยังเป็นแนวทางสำคัญในการยกระดับศักยภาพของสถานที่จัดงานและอุตสาหกรรมไมซ์ของประเทศไทยให้สอดคล้องกับแนวโน้มการพัฒนาอย่างยั่งยืนในระดับสากล

การศึกษาความพึงพอใจของผู้ใช้บริการที่มีต่อส่วนประสมทางการตลาด ร้านฟาร์มคัพพลัสคาเฟ่

2026-07-12T10:15:35+07:00

การวิจัยเรื่อง ปัจจัยทีส่งผลต่อความพึงพอใจของลูกค้าทีมีต่อการใช้บริการฟาร์มคัพพลัสคาเฟ่

มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด (7Ps) ทีส่งผลต่อความพึงพอใจของลูกค้าที่มาใช้

บริการฟาร์มคัพพลัสคาเฟ่ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย วิทยาเขตสงขลา เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ

โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จํานวน 255 คน วิเคราะห์ข้อมูล

ด้วยสถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบียงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ใช้บริการส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง

อายุระหว่าง 21–30 ปี มีอาชีพเป็นนักเรียน/นักศึกษา และมีรายได้เฉลี่ยต่ำกว่า 10,000 บาทต่อเดือน โดยส่วน

ใหญ่นิยมเลือกซือเมนู้กาแฟ ใช้บริการสัปดาห์ละ 2–3 ครั้ง และใช้บริการในช่วงเวลา 10.00–12.00 น.

ผลการศึกษาความพึงพอใจของลูกค้าพบว่า ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดทัง 7 ด้าน ได้แก่

ด้านกระบวนการให้บริการ ด้านลักษณะทางกายภาพ ด้านบุคลากร ด้านสถานที ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านราคา

และด้านการส่งเสริมการตลาด อยู่ในระดับมากที่สุด

การศึกษาเชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเอง และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

2026-07-03T10:19:03+07:00

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเอง และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษา 2) เปรียบเทียบเชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณของนักศึกษา จำแนกตามเพศ และหลักสูตร 3) เปรียบเทียบเชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเองของนักศึกษา จำแนกตามเพศ และหลักสูตร 4) เปรียบเทียบทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษา จำแนกตามเพศและหลักสูตร 5) ความสัมพันธ์ระหว่างเชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จัก และเข้าใจตนเอง และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 สังกัดหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ และหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี ปีการศึกษา 2568 จำนวน 119 คน เครื่องมือในการศึกษา คือ แบบสอบถามเชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเอง และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .772, .656, และ .892 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าที และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน

ผลการวิจัยพบว่า เชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณของนักศึกษาอยู่ในระดับปานกลาง และแตกต่างกันตามเพศ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเองของนักศึกษาอยู่ในระดับปานกลาง ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษาอยู่ในระดับมาก และแตกต่างกันตามเพศ เชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณมีความสัมพันธ์ทางบวกกับเชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเองและทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

การศึกษาการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนรู้ และแรงจูงใจภายใน ที่มีต่อสมรรถนะดิจิทัล ของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

2026-07-24T10:29:30+07:00

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนรู้ สมรรถนะดิจิทัล และแรงจูงใจภายในของนักศึกษา 2) เปรียบเทียบการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนรู้ อิงชั้นปีและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 3) เปรียบเทียบสมรรถนะดิจิทัล จำแนกตามชั้นปีและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 4) เปรียบเทียบและแรงจูงใจภายในของนักศึกษา อิงชั้นปีและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 5) ศึกษาอิทธิพลของการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนรู้กับแรงจูงใจภายในต่อสมรรถนะดิจิทัลของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1-4 หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาจิตวิทยาการศึกษาและการแนะแนว คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จำนวน 99 คน ปีการศึกษา 2568 โดยการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย เครื่องมือในการศึกษาวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนรู้ สมรรถนะดิจิทัล และแรงจูงใจภายในที่มีค่าความเชื่อมั่น .799, .896 และ .894 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน F-test และการถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่าการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนรู้ สมรรถนะดิจิทัล และแรงจูงใจภายในของนักศึกษาอยู่ในระดับมาก และแตกต่างกันตามชั้นปี และการใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนรู้ และแรงจูงใจภายในร่วมกันพยากรณ์ความแปรปรวนของสมรรถนะดิจิทัลได้

ร้อยละ 35.0 (R² = .350) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังสมการ

Y =1.037-0.451(การใช้เทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ในการเรียนรู้)+0.383(แรงจูงใจภายใน)

การสังเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อทุนทางจิตวิทยาของนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน

2026-05-15T09:47:12+07:00

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์หลักฐานเชิงประจักษ์เกี่ยวกับปัจจัยที่ส่งผลต่อทุนทางจิตวิทยา (Psychological Capital: PsyCap) ของผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ระบุช่องว่างทางการวิจัยในบริบทไทย และนำเสนอแนวทางการส่งเสริม PsyCap ในสถานศึกษา ทุนทางจิตวิทยาประกอบด้วยสี่องค์ประกอบหลักตามกรอบ HERO ได้แก่ ความหวัง (Hope) ความเชื่อมั่นในตนเอง (Self-Efficacy) ความยืดหยุ่นทางจิตใจ (Resilience) และการมองโลกในแง่ดี (Optimism) ซึ่งพัฒนาขึ้นภายใต้กรอบจิตวิทยาเชิงบวก (Luthans et al., 2007) การทบทวนวรรณกรรมจากงานวิจัยในออสเตรเลีย ชิลี สิงคโปร์ และบริบทการศึกษาอื่น ๆ พบว่าปัจจัยที่ส่งผลต่อ PsyCap สามารถจำแนกได้สามระดับ ได้แก่ (1) ระดับบุคคล เช่น อายุ เพศ และแรงจูงใจภายใน (2) ระดับครอบครัว เช่น ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ปกครองและบุตร และรูปแบบ การเลี้ยงดู และ (3) ระดับโรงเรียน เช่น ความสัมพันธ์ระหว่างครูและนักเรียน การสนับสนุนทางวิชาการ และบรรยากาศชั้นเรียน หลักฐานจากการวิจัยแบบตามยาว (Carmona-Halty et al., 2019, 2022) ยืนยันว่า PsyCap ทำหน้าที่เป็นตัวแปรส่งผ่าน (Mediator) ระหว่างปัจจัยบริบทและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน

ผลการสังเคราะห์ชี้ให้เห็นช่องว่างทางการวิจัยสำคัญในบริบทไทย ได้แก่ สัดส่วนงานวิจัยในกลุ่มผู้เรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานค่อนข้างมีจำกัดเมื่อเทียบกับการศึกษาในกลุ่มบุคลากรองค์กรและนักศึกษาระดับอุดมศึกษา การขาดการวิจัยแบบตามยาว และการขาดการศึกษาปัจจัยวัฒนธรรมไทยที่เฉพาะเจาะจง บทความนี้นำเสนอกรอบแนวคิดบูรณาการที่อิงกรอบนิเวศวิทยาของ Bronfenbrenner (1979) เป็นแนวทางสำหรับการวิจัยและการพัฒนานโยบายส่งเสริม PsyCap ในสถานศึกษาไทยต่อไป