ความพึงพอใจของสตรีที่มีต่อการบริหารงานของนักการเมืองท้องถิ่น อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี
คำสำคัญ:
พรหมวิหาร 4, ความพึงพอใจ, สตรี, นักการเมืองท้องถิ่นบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของสตรีต่อบทบาทหน้าที่ ในการบริหารงานของนักการเมืองท้องถิ่น อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักพรหมวิหาร 4 กับ ความพึงพอใจของสตรีต่อการบริหารงานของนักการเมืองท้องถิ่น อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี 3) เพื่อนำเสนอความพึงพอใจของสตรีต่อการบริหารงานของนักการเมืองท้องถิ่น อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี โดยประยุกต์หลักพรหมวิหาร 4 ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณา และเลือกใช้สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน เพื่อทดสอบสมมติฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความพึงพอใจของสตรีที่มีต่อการบริหารงานของนักการเมืองท้องถิ่น อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี พบว่า ประชาชนผู้ตอบแบบสอบถามส่วนใหญ่มีความพึงพอใจ ในระดับมาก (= 4.22) เมื่อจำแนกเป็นรายด้าน โดยเรียงลำดับค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านศาสนา ศิลปวัฒนธรรมจารีตประเพณี รองลงมาด้านส่งเสริมคุณภาพชีวิต ด้านการจัดระเบียบชุมชน สังคม และน้อยที่สุดคือด้านโครงสร้างพื้นฐาน ตามลำดับ
2) ผลการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างระดับความพึงพอใจของสตรีต่อการดำรงตนตามหลักพรหมวิหาร 4 และระดับความพึงพอใจของสตรีต่อการบริหารงานของนักการเมืองท้องถิ่น อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี พบว่า ระดับความพึงพอใจของสตรีต่อการดำรงตนตามหลักพรหมวิหาร 4 มีความสัมพันธ์กับระดับความพึงพอใจของสตรีต่อการบริหารงานของนักการเมืองท้องถิ่น อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี (Pearson Correlation = 0.739, sig. = 0.000) ความสัมพันธ์เชิงบวกอยู่ในระดับปานกลาง ที่นัยสำคัญ 0.01
3) ระดับความพึงพอใจของสตรีที่มีต่อการดำรงตนตามหลักพรหมวิหาร 4 ของนักการเมืองท้องถิ่น อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี ภาพรวมอยู่ในระดับความพึงพอใจมาก (= 4.18) เมื่อจำแนกเป็นรายด้าน ดังนี้ หลักพรหมวิหาร 4 ด้านเมตตา รองลงมาคือ ด้านมุทิตา ด้านกรุณา และน้อยที่สุดคือด้านอุเบกขา ตามลำดับ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าหลักพรหมวิหาร 4 มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญต่อความพึงพอใจของสตรี
เอกสารอ้างอิง
ฉัชศุภางค์ สารมาศ. (2563). บทบาททางการเมืองของสตรีต่อการปฏิบัติหน้าที่ในสภาผู้แทนราษฎรของนักการเมืองสตรีในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฏีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ณัฐวรรณ ฐิตาคม. (2565). การประยุกต์ใช้พรหมวิหาร 4 ในการบริหารงานของผู้บริหารสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42 (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
นันทวัฒน์ บรมานันท์. (2547). หลักกฎหมายปกครองเกี่ยวกับการบริการสาธารณะ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน
พระครูปลัดนิเวช ชินวโร (จงแจ้งกลาง). (2563). ความพึงพอใจของประชาชนที่มีต่อการบริหารงานของ องค์การบริหารส่วนตำบลรอบเมือง อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยวิทยาเขตนครราชสีมา. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 1(1).
พระวัชรภูมิ ปญฺญาภรโณ (เรียนชารี) และคณะ. (2568). หลักพุทธธรรมที่มีความสัมพันธ์กับภาวะผู้นําทางการเมืองของผู้บริหารส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. Journal of Buddhist Education and Research, 11(2).
พระศกลวัธน์ จิตฺตปญฺโญ (วงวิวงษ์). (2563). บทบาทของนักการเมืองท้องถิ่นในการพัฒนาเทศบาลตำบลนาหนาด อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม (สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอธิการพีรกานต์ ฐิตวายาโม (รู้เพียร). (2563). การประยุกต์หลักพรหมวิหารธรรมเพื่อการบริหารงานของผู้นำท้องถิ่นในองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขอ อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง (สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พลภัทร ปิ่นทอง. (2557). การบริหารโรงเรียนของรัฐตามหลักพรหมดวิหารธรรมของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต 1 (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
พัททดล เสวตวรรณ. (2564). การพัฒนาทางการเมืองที่มีผลต่อการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดอุทัยธานี (ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560). กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา.
วรรัตน์ เลาหธนะกูร. (2542). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วีณา พึงวิวัฒน์นิกุล. (2563). ความคิดเห็นของประชาชนที่มีต่อพฤติกรรมของนักการเมืองท้องถิ่นในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง และภาคใต้. วารสารการเมือง การบริหาร และกฎหมาย (Journal of Politics, Administration and Law), 12(1).
อรรถกรณ์ จิณะโสต. (2565). การประยุกต์หลักพรหมวิหารธรรมเพื่อการบริหารงานของผู้นำท้องถิ่นใน องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านขอ อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง (สารนิพนธ์รัฐสาสตรมหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
