ความสัมพันธ์ของหลักพุทธธรรมกับประสิทธิผลการปฏิบัติงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรี
คำสำคัญ:
หลักพุทธธรรม, ประสิทธิผลการปฏิบัติงาน, องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาประสิทธิผลการปฏิบัติงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรี 2) เพื่อศึกษาการปฏิบัติงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรี ตามหลักอิทธิบาท 4 และ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักอิทธิบาท 4 กับประสิทธิผลการปฏิบัติงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดสุพรรณบุรี จำนวน 400 คน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.973 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปสำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์ เพื่อหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการวิจัย พบว่า 1) ประสิทธิผลการปฏิบัติงานโดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยเรียง ลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านคุณภาพของงาน ด้านระยะเวลา ด้านปริมาณงาน และด้านความคุ้มค่า ตามลำดับ 2) การปฏิบัติงานตามหลักอิทธิบาท 4 โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจากมากไปน้อย ได้แก่ ด้านฉันทะ ด้านวิริยะ ด้านจิตตะ และด้านวิมังสา 3) หลักอิทธิบาท 4 มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงกับประสิทธิผลการปฏิบัติงานอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งชี้ให้เห็นว่าหลักอิทธิบาท 4 ช่วยให้บุคลากรจัดการตนเองและระบบงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ นำไปสู่ผลลัพธ์ที่ครอบคลุมทั้งมิติของความเก่งและความดี
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2567). แนวทางการพัฒนาระบบบริหารจัดการภาครัฐส่วนท้องถิ่นยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์อาสารักษาดินแดน.
. (2568). คู่มือการประเมินประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (LPA) ประจำปี พ.ศ. 2568. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์อาสารักษาดินแดน.
. (2568). รายงานสถิติจำนวนบุคลากรทางการบริหารและพนักงานส่วนท้องถิ่น ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568. กรุงเทพฯ : กองการเจ้าหน้าที่ กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
ธนกฤต มั่นคง. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานส่วนตำบลในพื้นที่จังหวัดสุพรรณบุรี : ตามหลักธรรมาภิบาลและอิทธิบาท 4. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 11(4), 1520-1534.
ธเนศวร์ เจริญเมือง. (2564). การปกครองท้องถิ่นกับการกระจายอำนาจในบริบทสมัยใหม่. เชียงใหม่ : คณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). (2564). พุทธธรรม (ฉบับปรับขยาย). กรุงเทพฯ : มูลนิธิพุทธธรรม.
ภัทรวดี ไชยศิริ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของพนักงานส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์). ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
วิเชียร วิทยอุดม. (2565). ทฤษฎีองค์การ. กรุงเทพฯ : เอส.พี.แอล. พับลิชชิ่ง.
วิศรุต สนประเสริฐ. (2567). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัดภาคกลาง. วารสารนวัตกรรมและการจัดการท้องถิ่น, 12(2), 89-104.
สมพงษ์ สิงห์ปาน และคณะ. (2565). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ในการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลในเขตพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย. วารสารนวัตกรรมการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน, 4(2), 163–176.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.). (2565). คู่มือการยกระดับประสิทธิภาพองค์กรภาครัฐสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพฯ : วิซชั่น พริ้นท์ แอนด์ มีเดีย.
สำนักงานจังหวัดสุพรรณบุรี. (2568). รายงานผลการประเมินและแผนพัฒนาจังหวัดสุพรรณบุรีสู่การเป็นเมืองอัจฉริยะ. สุพรรณบุรี : ศาลากลางจังหวัดสุพรรณบุรี.
อทิติ เพ่งพิโรจ. (2565). ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานส่วนตำบลในเขตพื้นที่จังหวัดนราธิวาส (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขารัฐประศาสนศาสตร์). กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
อภินันท์ ใจสะอาด และคณะ. (2566). ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานโดยใช้หลักอิทธิบาทธรรมของบุคลากรเทศบาลตำบล ในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 23(1), 145-158.
Campbell, John P. (1977). On the Nature of Organizational Effectiveness. San Francisco : Jossey-Bass.
Steers, Richard M. (1977). Organizational effectiveness: A behavioral view. Santa Monica, CA: Goodyear Publishing Company.
Yamane, Taro. (1967). Statistics : An Introductory Analysis (2nd ed.). New York: Harper and Row.
