การจัดการเพื่อการอนุรักษ์โบราณวัตถุของวัดปราสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี
คำสำคัญ:
การอนุรักษ์, โบราณวัตถุ, วัดปราสาทสิทธิ์บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการจัดการเพื่อการอนุรักษ์โบราณวัตถุของวัดปราสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี 2. เปรียบเทียบการจัดการเพื่อการอนุรักษ์โบราณวัตถุของวัดปราสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3. ศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะในการจัดการเพื่อการอนุรักษ์โบราณวัตถุของวัดปราสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี มีระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเก็บข้อมูลจากประชาชนในพื้นที่ตำบลประสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี จำนวน 369 คน วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้โดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยการทดสอบค่าเอฟ วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียวและการวิจัยเชิงคุณภาพใช้แบบสัมภาษณ์เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาประกอบบริบท
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการจัดการเพื่อการอนุรักษ์โบราณวัตถุของวัดปราสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี โดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด ได้แก่ ด้านความร่วมมือในการอนุรักษ์โบราณวัตถุกับหน่วยงานราชการ อยู่ในระดับมาก รองลงมา ได้แก่ ด้านการดูแลรักษาโบราณวัตถุ อยู่ในระดับมาก ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด ได้แก่ ด้านการให้ความรู้ในการอนุรักษ์โบราณวัตถุแก่ประชาชน อยู่ในระดับมาก 2. ผลการเปรียบเทียบการจัดการเพื่อการอนุรักษ์โบราณวัตถุของวัดปราสาทสิทธิ์ อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ประชาชนที่มีเพศ อายุ การศึกษาสามัญ อาชีพ และรายได้ มีระดับการปฏิบัติไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานที่ตั้งไว้ 3. ปัญหา อุปสรรค ได้แก่ วัดขาดมาตรฐานในการป้องกันภัยจากอุทกภัยและอัคคีภัยในบริเวณสถานที่เก็บรักษาโบราณวัตถุ ส่วนข้อเสนอแนะ ได้แก่ ควรมีการสร้างมาตรฐานในการป้องกันภัยจากอุทกภัยและอัคคีภัยในบริเวณสถานที่เก็บรักษาโบราณวัตถุอย่างบูรณาการกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อเป็นการอนุรักษ์โบราณวัตถุไม่ให้ได้รับความเสียหาย
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. (2549). 95 ปี แห่งการสถาปนากรมศิลปากร. กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์.
_____. (2533). แผนแม่บทนครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา. กรุงเทพฯ: บริษัท สำนักพิมพ์สมาพันธ์.
เทศบาลตำบลประสาทสิทธิ์ จังหวัดราชบุรี. (2565). สภาพทั่วไปเทศบาลประสาทสิทธิ์. สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2567 จาก http://www.prasatsith.go.th/home/index.php?%20option=com%20_content&view=article&id=48&Itemid=59.
พระครูสิทธิปัญญากร (ทองลอย ธนปญฺโญ). (2566). แนวทางการอนุรักษ์โบราณสถานทางพระพุทธศาสนาของพระสังฆาธิการในจังหวัดสุพรรณบุรี (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรณ์ธนัศร์ กนฺตวีโร (ชัยธรรมภัทร์). (2566). แนวทางการอนุรักษ์โบราณสถาน วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร จังหวัดสระบุรี (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระปลัดปัญญา อุตฺตมวํโส (อุดมวงศ์ศิริ). (2566). การจัดการอนุรักษ์โบราณสถานของวัดเจติยาราม อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี (สารนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาเสถียร ถาวรธมฺโม (เกษาชาติ). (2554). การมีส่วนร่วมในการอนุรักษ์โบราณสถานของพระสังฆาธิการ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมศักดิ์ ศรีสันติสุข. (2537). สังคมวิทยาชุมชน: หลักการศึกษาวิเคราะห์และปฏิบัติงานชุมชน (พิมพ์ครั้งที่ 3). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สายันต์ ไพรชาญจิตร์. (2548). การจัดการโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานโดยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: บริษัท ศูนย์การพิมพ์แก่นจันทร์ จำกัด.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.
