ปัญหาจากผลกระทบของการท่องเที่ยวในชุมชน กรณีศึกษา ชุมชนบ้านคีรีวง หมู่ที่ 5 ตำบลกำโลน อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช
คำสำคัญ:
ผลกระทบ, การท่องเที่ยวในชุมชน, ชุมชนบ้านคีรีวงบทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัญหาจากผลกระทบของการท่องเที่ยวและการปรับตัว จากผลกระทบการท่องเที่ยวในชุมชน กรณีศึกษา ชุมชนบ้านคีรีวง หมู่ที่ 5 ตำบลกำโลน อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยการวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า ปัญหาจากผลกระทบของการท่องเที่ยวในชุมชนคีรีวง ประกอบด้วย 3 ด้าน ได้แก่ ด้านเศรษฐกิจ พบว่า คนในชุมชนมีการใช้ต้นทุนในการทำสวนผลไม้เพิ่มขึ้นจากการจ้างแรงงานและรายได้ที่ได้รับจากอาชีพเกี่ยวกับการท่องเที่ยวไม่ว่าจะเป็นที่พัก ร้านอาหาร กลุ่มองค์กรชุมชนไม่มีความมั่นคง ด้านสังคมและวัฒนธรรม พบว่า มีความขัดแย้งผลประโยชน์ระหว่างคนในชุมชนเพิ่มขึ้นจากการขายตัดราคาและมีการแข่งขันทางธุรกิจสูงขึ้นวิถีชีวิตคนในชุมชนมีการเปลี่ยนแปลงไป วัฒนธรรมเดิมของชุมชนหายไปค่อนข้างเยอะและวัฒนธรรมดั้งเดิมยังถูกดัดแปลงให้เหมาะกับยุคสมัยมากขึ้น ด้านสภาพแวดล้อม พบว่า ในชุมชนมีขยะเพิ่มขึ้นในจุดต่าง ๆ และมีสิ่งปลูกสร้างเพิ่มมากขึ้น การปรับตัวจากผลกระทบของการท่องเที่ยวในชุมชนคีรีวง ประกอบด้วย 3 ด้าน ได้แก่ ด้านร่างกาย พบว่า มีการปรับเวลาในการทำงานใหม่และมีการตั้งกติกาของชุมชนขึ้นเพื่อให้อยู่ร่วมกันได้ทั้งนักท่องเที่ยวและคนในชุมชน ด้านอัตมโนทัศน์ พบว่า มีการปรับรูปแบบการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวชุมชนโดยมีการนำสื่อโซเชียลมาประยุกต์ใช้มากขึ้นและเน้นการพัฒนาการท่องเที่ยวที่ยังคงเอกลักษณ์ของชุมชนเอาไว้ ด้านการพึ่งพาระหว่างกัน พบว่า มีการพึ่งพาระหว่างคนในครอบครัวโดยการให้เข้ามามีส่วนช่วยธุรกิจของครอบครัวและยังมีการพึ่งพาระหว่างคนในชุมชนมากขึ้นอีกด้วยจากการที่รวมตัวกันทำกิจกรรมของชุมชน
เอกสารอ้างอิง
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2561). ชุมชนบ้านคีรีวง. เรียกใช้เมื่อ 22 ธันวาคม 2568 จาก https://thai.tourismthailand.org/Attraction/ชุมชนบ้านคีรีวง
เกศกุล สระกวี. (2564). ผลกระทบทางสังคม (Social Impact Assessment: SIA) ของโครงการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน กรณีชุมชนในเขตพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยว. วารสารพัฒนศาสตร์, 4(2), 130-183.
ที่ทำการอำเภอลานสกา. (2556). ชุมชนบ้านคีรีวง ตำบลกำโลน อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช. เรียกใช้เมื่อ 20 กรกฎาคม 2566 จาก https://www.lansakadistrict.go.th/index.php
ธันยพร นาตัน และอัจฉรา วัฒนภิญโญ. (2562). ผลกระทบจากการปรับตัวต่อการท่องเที่ยวของชุมชนปกาเกอะญอบ้านแม่ปิง อําเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารวิชาการและวิจัยสังคมศาสตร์, 14(1), 121-134.
พัฒนมาศ วงศ์พัฒนศิริ. (2562). การท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน. เรียกใช้เมื่อ 13 กันยายน 2568 จาก https://shorturl.asia/UCFtg
มนต์ศิระ จรูญสิทธิ์ และเชียง เภาชิต. (2568). ความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวไทยที่มีต่อแหล่งท่องเที่ยวชุมชน เขตกรุงเทพมหานคร ในการรณรงค์ท่องเที่ยวสีเขียวและการปลูกจิตสำนึกต่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม. วารสารวิจัยสังคมและปริทัศน์, 48(1), 1-14.
รุ่งนภา หาญยุทธ. (2567). การพัฒนาเกณฑ์ประเมินคุณภาพสถานประกอบการที่พักนักท่องเที่ยว. เรียกใช้เมื่อ 22 ธันวาคม 2568 จาก https://shorturl.asia/DK4qL
ศศกมลภัค ศิริวัฒน์กุลวงศ์. (2567). กระบวนการปรับตัวของชุมชนเพื่อความอยู่รอดในพื้นที่ท่องเที่ยว: กรณีศึกษาชุมชนอัมพวา ตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 9(2), 251-266.
หนึ่งฤทัย วงศ์ใหญ่. (2560). ผลกระทบจากการท่องเที่ยวเดินป่า ตำบลแม่วิน อำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่. ใน วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการพัฒนาการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
อำนาจ รักษาพล และคณะ. (2563). ผลกระทบด้านเศรษฐกิจจากการท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยว โดยชุมชนเกาะพิทักษ์ จังหวัดชุมพร. วารสารการจัดการธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา, 9(1), 50-70.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
