การศึกษาแรงจูงใจของนักศึกษามหาวิทยาลัยที่มีต่อการท่องเที่ยว จุดกางเต็นท์อุทยานแห่งชาติในจังหวัดนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแรงจูงใจของนักศึกษามหาวิทยาลัยที่มีต่อการท่องเที่ยวจุดกางเต็นท์ในอุทยานแห่งชาติจังหวัดนครราชสีมาและเปรียบเทียบความแตกต่างของแรงจูงใจจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษามหาวิทยาลัยในจังหวัดนครราชสีมา จำนวน 400 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน t-test และ One-way ANOVA ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีระดับแรงจูงใจในการท่องเที่ยวจุดกางเต็นท์โดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านการประชาสัมพันธ์และด้านสิ่งดึงดูดใจมีค่าเฉลี่ยสูงสุด นอกจากนี้สถานภาพและระดับชั้นปีของนักศึกษามีผลต่อระดับแรงจูงใจในการท่องเที่ยวแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาการจัดการแหล่งท่องเที่ยวจุดกางเต็นท์ในอุทยานแห่งชาติให้สอดคล้องกับความต้องการของนักศึกษาและส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated. Please read our Policies page for more information...
เอกสารอ้างอิง
คัชพล จั่นเพชร. (2564). การพัฒนาแนวทางการจัดการแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดสุโขทัย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 10(2), 11–24.
ฉัฐจุฑา นกจันทร์. (2555). การเปรียบเทียบแรงจูงใจในการทำงานของ บุคลากรเจเนอเรชั่นเอ็กซ์และบุคลากรเจเนอเรชั่นวาย: ศึกษาเฉพาะกรณีพนักงานของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค. จันทรเกษมสาร, 18(34), 117–125.
ชาญชัย จิตรเหล่าอาพร. (2568). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืนของไทย. วารสารวิชาการไทยวิจัยและการจัดการ, 6(1), 78–92.
ณัฏฐา กะการดี. (2567). แผนธุรกิจลานกางเต็นท์และกิจกรรมเชิงเกษตรของลานกางเต็นท์อำเภอพะโต๊ะจังหวัดชุมพร. วารสารสหวิทยาการและการจัดการภาคเอกชน, 2(2), หน้า 20–27.
ณัฐวดี ชลคณานุกูล, & วิลาสินี ยนต์วิกัย. (2567). การศึกษาคุณภาพการบริการที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวแบบลานกางเต็นท์ในจังหวัดชลบุรี. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 18(1), 96–109.
นันท์นภัส นุชสาย, ปริณดา กิตติกุลนที, ฐิติมา อังกุรวัชรพันธุ์, ปุญธินันต์ สอนถม, รัชนิดาวรรณ โภคทรัพย์, & รพีพรรณ รัตนาธิวัฒน์. (2568). แรงจูงใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยกลุ่มเจเนอเรชันซีที่ส่งผลต่อการตัดสินใจเลือกท่องเที่ยวจังหวัดเชียงใหม่. วารสารสหศาสตร์การพัฒนาสังคม, 3(4), 175–195.
รุ่งฟ้า สะแกกลาง. (2562). พฤติกรรมและแรงจูงใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยที่เดินทางมาท่องเที่ยวอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่อำเภอปากช่องจังหวัดนครราชสีมา. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/4201
วันวิสาข์ พลอย อินสว่าง, & พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2566). เรื่องเล่าการท่องเที่ยวแบบกางเต็นท์สู่แนวทางการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. วาสารศิลปศาสตร์ มทร.ธัญบุรี, 4(2), 28–42.
ศิรินันทน์ พงษ์นิรันดร, โอชัญญา บัวธรรม, & ชัชชญา ยอดสุวรรณ. (2559). แนวทางในการพัฒนาศักยภาพการจัดการท่องเที่ยวอำเภอวังน้ำเขียวจังหวัดนครราชสีมา. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 9(1), 234–259.
สายทอง สมแก้ว, ปิยะพิศ ขอนแก่น, รัชนีวรรณ คำตัน, & ปัญจพร คำโย. (2568). การประเมินขีดความสามารถในการรองรับด้านนันทนาการเพื่อการจัดการพื้นที่ลานกางเต็นท์เอื้องเงินในพื้นที่อุทยานแห่งชาติห้วยน้ำดังจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 14(3), 300–315.
