หลักสัปปายะ กับ การอนุรักษ์พุทธสถานภายในวัด
คำสำคัญ:
หลักสัปปายะ, การอนุรักษ์, พุทธสถานบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งเน้นศึกษางานด้านสาธารณูปการภายในวัด โดยเน้นหลักสัปปายะ กับ การอนุรักษ์พุทธสถานภายในวัด สามารถสรุปผลการศึกษาได้ว่า การนำหลักสัปปายะ คือ การจัดสถานที่ของวัดให้เป็นที่ร่มรื่นและมีความสะดวกในการใช้งานส่งผลให้การจะพัฒนาศาสนสถานหรือพุทธสถานในวัดเกิดประโยชน์และดึงดูดนักท่องเที่ยวรวมถึงสามารถที่จะพัฒนาด้านอื่น ๆ ไปด้วยด้านอาหารสัปปายะคือมีความสะดวกสบายเมื่อมีผู้เข้ามาเยี่ยมชมแล้วมีสถานที่สำหรับซื้อของฝากได้มีอาหารทานในวัดก็จะทำให้เสริมภาพลักษณ์การท่องเที่ยวที่ดีรวมถึงการมีบุคคลที่พร้อมในการทำงานเป็นการพัฒนาทุนมนุษย์ที่ดีมีการสร้างมัคทายกน้อยเพื่อเป็นมัคคุเทศก์นำทาง เล่าถึงประวัติศาสตร์ภายในวัดและเล่าถึงความสำคัญของพุทธสถานต่าง ๆ และการบูรณปฏิสังขรณ์พุทธสถาน โดยเฉพาะในส่วนที่มีผู้มีจิตศรัทธาอุดหนุนการปฏิสังขรณ์ ให้ทุกฝ่ายกวดขันให้มีการปฏิบัติตามหลักการบูรณะพุทธสถานอย่างเคร่งครัด ดังนี้ ประการแรก ในกรณีที่มีผู้มีจิตศรัทธาจะบูรณปฏิสังขรณ์พุทธสถานที่สำคัญมีการชี้แจงและควบคุมให้ผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่ายทำตามรูปแบบเดิม อย่าให้มีการเปลี่ยนแปลงรูปร่างลักษณะและลวดลายของพุทธสถานไปเป็นอย่างอื่นตามใจชอบ ประการที่สอง อย่าให้มีการรื้อทำลายพุทธสถานที่สำคัญ เพื่อจะสร้างของให้ขึ้นมาแทน ประการที่สาม อย่าให้มีการก่อสร้างของใหม่ขึ้นในโบราณสถาน เพราะจะทำให้พุทธสถานเสียหาย เสียสง่าและ เสื่อมคุณค่า
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร สำนักโบราณคดี. (2547). คู่มือการปฏิบัติงานการดูแลรักษาโบราณสถาน. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
กรมศิลปากร สำนักโบราณคดี. (2547). คู่มือการปฏิบัติงานการดูแลรักษาโบราณสถาน. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
กรมศิลปากร. (2527). งานจัดทำแผนแม่บทโครงการอุทยานประวัติศาสตร์ศรีสัชนาลัย. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ข่าวพาณิชย์.
ปราณสุวีร์ อาวอร่ามรัศมิ์. (2566). สัปปายะ 4 อย่าง. สืบค้น 20 มกราคม2566 จาก http://www1.onab.
go.th/index.php?option=com.
ปรีชา นุ่นสุข. (2532). “การอนุรักษ์และพัฒนาโบราณวัตถุสถานในท้องถิ่น”. วารสารสหวิทยาลัย(4)1. (พฤษภาคม-ตุลาคม) : 105.



