การเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์

ผู้แต่ง

  • อารยา สำเนียงล้ำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
  • วันชัย สุขตาม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
  • ศศิธร ศูนย์กลาง มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์

คำสำคัญ:

วัฒนธรรมทางการเมือง, ประชาธิปไตย, นักศึกษา, พยาบาลศาสตรบัณฑิต, จังหวัดสุรินทร์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการกล่อมเกลาทางการเมืองและวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ 2. ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ และ 3. นำเสนอแนวทางการเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ โดยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน ทั้งการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ การวิจัยเชิงปริมาณใช้กลุ่มตัวอย่างนักศึกษาพยาบาล จำนวน 227 คน ใช้สูตรคำนวณของทาโรยามาเน่ จากจำนวนประชากร 522 คน โดยวิธีสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.981 สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยเชิงพหุ สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพผู้ให้ข้อมูลสำคัญจากตัวแทนอาจารย์ เจ้าหน้าที่ นักศึกษา จำนวน 12 คน ใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และใช้เทคนิคการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับความการกล่อมเกลาทางการเมืองของของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ โดยภาพรวม มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากและระดับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต พบว่าโดยภาพรวม มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษาพยาบาลศาสตรบัณฑิต วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์  คือ สถาบันครอบครัว  สถาบันการศึกษา สถาบันทางการเมือง และสถาบันสื่อมวลชน และ 3. แนวทางการเสริมสร้างวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนักศึกษาพยาบาล คือ การพัฒนาการเรียนรู้เชิงปฏิบัติ เพื่อปลูกฝังความเข้าใจในหลักประชาธิปไตย ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นที่เปิดกว้างในชั้นเรียนและกิจกรรมนักศึกษา เปิดโอกาสให้นักศึกษามีส่วนร่วมในกิจกรรมทั้งภายในและภายนอก โดยจัดกระบวนการเรียนรู้ที่เน้นความเข้าใจในหลักนิติธรรมและความยุติธรรมทางสังคม บูรณาการแนวคิดจิตบริการ ส่งเสริมทักษะการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์และการจัดการความขัดแย้งอย่างสันติผ่านกิจกรรมจำลองสถานการณ์ พัฒนาการเรียนรู้ทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อให้นักศึกษารู้เท่าทันสื่อ และปลูกฝังภาวะผู้นำเชิงประชาธิปไตยในหมู่นักศึกษา

เอกสารอ้างอิง

ณฐมน หมวกฉิม และคณะ. (2565). การตื่นตัวทางการเมืองของเยาวชนในระบอบประชาธิปไตยที่มีผลต่อการเลือกตั้งทั่วไปของไทย. วารสารรัชต์ภาคย์, 15(38), 253-265.

พงษ์เมธี ไชยศรีหา. (2561). ปัจจัยการกล่อมเกลาทางการเมืองที่ส่งผลต่อวัฒนธรรมทางการเมืองประชาธิปไตยของประชาชนในเขตเทศบาลเมืองชุมแพ จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 8(3), 32-41.

พรรชรนันท์ สายจันดี และคณะ (2565). การรับรู้ทางการเมือง การกล่อมเกลาทางการเมือง และการมีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชนในประเทศไทย. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 6(2), 26-40.

พระศิลาศักดิ์ สุเมโธ (บุญทอง) และบุญฤทธิ์ เพ็ชรวิศิษฐ์. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างการกล่อมเกลาทางการเมืองกับวัฒนธรรมทางการเมือง. วารสารปัญญาปณิธาน, 4(1), 33-49.

วัลลภ รัฐฉัตรานนท์ และคณะ. (2561). ความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างการกล่อมเกลาทางการเมือง และความรู้เกี่ยวกับการเมืองการปกครองไทยกับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของนิสิตนักศึกษาในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารรัฐศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 5(1), 165-186.

สรพงษ์ เกิดแก้ว. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการไทยวิจัยและการจัดการ, 3(1), 55-65.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566 - 2570)ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สุเทวี คงคูณ. (2564). ความตื่นตัวทางการเมืองของเยาวชนในการเมืองแบบประชาธิปไตย กรณีศึกษา: ตำบลธาตุ อำเภอวังหิน จังหวัดศรีสะเกษ. วารสารวิชาการ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 4(3), 67-80.

อภิญญา ฉัตรช่อฟ้า. (2564). การสร้างและพัฒนาความเป็นพลเมืองภายใต้การปกครองระบอบประชาธิปไตย. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(3), 121-134.

เอกรินทร์ ศิโรรัตนชัย. (2564). แนวคิดและพฤติกรรมของเยาวชนไทย : ประชาธิปไตย. วารสารวิชาการ สถาบันวิทยาการจัดการแห่งแปซิฟิค, 8(2), 386-397.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

25-03-2026