การมีส่วนร่วมทางการเมืองในยุคดิจิทัลของนักศึกษา วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์
คำสำคัญ:
การมีส่วนร่วมทางการเมือง, ยุคดิจิทัล, นักศึกษาพยาบาล, วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการมีส่วนร่วมทางการเมืองในยุคดิจิทัลของนักศึกษาวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ 2. วิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองในยุคดิจิทัลของนักศึกษาวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ และ 3. เสนอแนวทางการส่งเสริมและพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองของนักศึกษาในยุคดิจิทัลอย่างเหมาะสม ใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน ทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยการวิจัยเชิงปริมาณใช้กลุ่มตัวอย่างนักศึกษาพยาบาลจำนวน 227 คน จากประชากร 522 คน คำนวณด้วยสูตรทาโร ยามาเน่ และการสุ่มแบบชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น 0.978 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สันและการวิเคราะห์ถดถอยพหุ สำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้ผู้ให้ข้อมูลหลักจำนวน 8 คน ที่คัดเลือกแบบเจาะจง เก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก และวิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษามีระดับการมีส่วนร่วมทางการเมืองในยุคดิจิทัลโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง 2. ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองในยุคดิจิทัลโดยภาพรวมอยู่ในระดับสูง ได้แก่ ความรู้ความเข้าใจทางการเมือง ทักษะการรู้เท่าทันสื่อและข้อมูลข่าวสาร และทัศนคติทางการเมือง และ 3. ผลการวิเคราะห์ข้อเสนอแนะแนวทางการส่งเสริมและพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการเมืองของนักศึกษาในยุคดิจิทัลอย่างเหมาะสม พบว่า การทำให้นักศึกษาสามารถเข้าถึงข้อมูล ข่าวสาร และความคิดเห็นทางการเมืองจากแหล่งต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็วและหลากหลายผ่านโซเชียลมีเดียดังนั้นจึงควรเน้นการส่งเสริมให้นักศึกษามีทักษะในการรู้เท่าทันและคัดกรองข้อมูลดิจิทัลอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อใช้ประโยชน์จากการเข้าถึงข้อมูลที่หลากหลายนี้ในการวิเคราะห์และมีส่วนร่วมทางการเมืองอย่างสร้างสรรค์ต่อไป และควรจัดกิจกรรมเสวนาและอบรมการรู้เท่าทันสื่อ เพื่อให้นักศึกษามีความรู้ วิเคราะห์ข้อมูลอย่างมีวิจารณญาณและกล้าแสดงความคิดเห็นอย่างสร้างสรรค์ต่อไป
เอกสารอ้างอิง
งานทะเบียนและประมวลผล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์. (2568). รายงานจำนวนนักศึกษาวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์ ปีการศึกษา 2568. สุรินทร์: วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุรินทร์.
พรรชรนันท์ สายจันดี และคณะ. (2565). การรับรู้ทางการเมือง การกล่อมเกลาทางการเมือง และการมีส่วนร่วมทางการเมือง ของเยาวชนในประเทศไทย. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 6(2), 26-40.
ศิพิมพ์ ศรบัลลังก์. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของนิสิตนักศึกษา หลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญปี 2560. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 25(2), 140-153.
สุดารัตน์ ต้นทอง และพระครูปริยัติปัญญาโสภณ. (2568). ผลกระทบของสื่อออนไลน์ในยุคดิจิทัลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชนในสังคมประชาธิปไตย. วารสารพุทธสุขภาวะศึกษาและสังคมศาสตร์, 1(1), 39-49.
Howard, P. N. & Hussain, M. M. (2013). Democracy’s Fourth Wave? Digital Media and the Arab Spring. Oxford: Oxford University Press.
Kaplan, A. M. & Haenlein, M. (2010). Users of The World, Unite! The Challenges and Opportunities of Social Media. Business Horizons, 53(1), 59-68.
Rainie, L. et al. (2012). Social Media and Political Engagement. Retrieved March 20, 2025, from https://shorturl.asia/ubho4
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.
