การปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมให้แก่เยาวชนของวัดในอำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
คำสำคัญ:
การปลูกฝัง, คุณธรรมจริยธรรม, เยาวชนบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมให้แก่เยาวชนของวัดในอำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม 2. เปรียบเทียบการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมให้แก่เยาวชนของวัดในอำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3. ศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะในการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมให้แก่เยาวชนของวัดในอำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม มีระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือเก็บข้อมูลภาคสนามจากเยาวชนในสถานศึกษาเขตพื้นที่อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม จำนวน 222 คน วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้โดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยการทดสอบค่าที ค่าเอฟ และการวิจัยเชิงคุณภาพมีการวิเคราะห์เอกสาร และใช้แบบสัมภาษณ์เป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลภาคสนามจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาประกอบบริบท
ผลการวิจัยพบว่า 1. ระดับการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรม ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านความมีวินัยมีระดับการปฏิบัติสูงสุด รองลงมาคือด้านความซื่อสัตย์ โดยทั้งสองด้านอยู่ในระดับมาก ส่วนด้านความประหยัดมีระดับการปฏิบัติมวลรวมต่ำที่สุด ซึ่งอยู่ในระดับปานกลาง 2. การเปรียบเทียบปัจจัยส่วนบุคคล ผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบตามสมมติฐานพบว่า เยาวชนที่มีเพศ อายุ ระดับการศึกษา และระดับวุฒิธรรมศึกษาที่แตกต่างกัน มีระดับการปฏิบัติไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัยที่ตั้งไว้ และ 3. ปัญหา และข้อเสนอแนะ พบว่า พระสงฆ์ยังขาดการส่งเสริมให้เยาวชนยึดถือระบบวินัยต่อผู้อื่น การลดอคติหรือความลำเอียง และการสอนให้เยาวชนรู้จักฐานะทางการเงินของตนเองเพื่อให้คิดก่อนใช้จ่าย สำหรับข้อเสนอแนะคือควรเน้นการอบรมให้เยาวชนมีความเมตตาต่อกัน ส่งเสริมวินัยทางการเงินและปลูกฝังการรักษาชื่อเสียงของวงศ์ตระกูลเพื่อให้เยาวชนประพฤติตนเป็นคนดีของครอบครัวและสังคม
เอกสารอ้างอิง
พระครูปลัดเฉลิม โชติกโร (บุญเยี่ยม). (2565). การปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมของครูและนักเรียนตามแนวทางพระพุทธศาสนา (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระครูเวฬุวนาภิรมย์ (ทวีป กิตฺติสาโร). (2564). การปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมแก่เยาวชนของสถาบันครอบครัวในตำบลคลองตาคต อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี (สารนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระภูกิจ ภูริสีโล (รมราษฎร์). (2566). การปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมของพระสงฆ์แก่นักเรียน โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดราชบุรี (สารนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาอดิศร ถิรสีโล. (2540). คุณธรรมสำหรับครู. กรุงเทพฯ: โอ. เอส. พริ้นติ้งเฮ้าส์.
สมพงษ์ จิตระดับ และอัญญมณี บุญซื่อ. (2551). หลักสูตรสิทธิเด็กและการวางแผนท้องถิ่นเพื่อเด็กและเยาวชน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ธรรมดาเพรส จำกัด.
Bandura, A. (1977). Social Learning Theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Erikson, E. H. (1993). Childhood and Society. New York: W. W. Norton & Company.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.
