การส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียนในโรงเรียนสระหลวงพิทยาคม ตำบลคลองคะเชนทร์ อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร
คำสำคัญ:
การพัฒนาพฤติกรรม, คุณธรรมจริยธรรม, การส่งเสริมคุณธรรม, นักเรียนโรงเรียนสระหลวงพิทยาคมบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาระดับคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียน 2. เปรียบเทียบความเห็นที่มีต่อการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียน และ 3. นำเสนอการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียน เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามกับนักเรียนโรงเรียนสระหลวงพิทยาคม จำนวน 292 คน วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้โดยหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบสมมติฐานโดยการทดสอบค่าที ค่าเอฟ วิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิจัยเชิงคุณภาพสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน วิเคราะห์เนื้อหาประกอบบริบท
ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนมีระดับการปฏิบัติตามหลักคุณธรรมพื้นฐาน 8 ประการ โดยภาพรวม มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ( = 4.28, S.D. = 0.25) เมื่อพิจารณารายละเอียดเป็นรายด้าน พบว่า มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากทุกด้าน และตามหลักสังคหวัตถุ 4 ด้าน โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (
= 4.38, S.D. = 0.66) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า อยู่ในระดับมากทุกด้าน 2. เปรียบเทียบการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียน ตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ อายุ รายได้ผู้ปกครอง และระดับชั้นมีระดับการปฏิบัติต่อการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียน โดยภาพรวมไม่แตกต่างกันในทุกด้าน และ 3. การส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของนักเรียน พบว่า ด้านความขยัน สร้างแรงจูงใจ บูรณาการเทคโนโลยี และหลักธรรมทางศาสนา ด้านความประหยัด การปลูกฝังทักษะการออมและการบริหารจัดการเงิน ด้านความซื่อสัตย์ การปลูกฝังตั้งแต่วัยต้นผ่านความร่วมมือของโรงเรียน บ้าน และชุมชน ด้านความมีวินัย การสร้างกติกาที่ชัดเจน เน้นวินัยเชิงบวก การมีส่วนร่วมของนักเรียน ด้านความสุภาพ การปลูกฝังมารยาทและการสื่อสารที่เหมาะสมผ่านกิจกรรมจิตอาสา ระบบพี่ดูแลน้อง ด้านความสะอาด การปลูกฝังความรับผิดชอบส่วนบุคคลและส่วนรวมผ่านกิจกรรมแบ่งหน้าที่ การทำงานเป็นทีม ด้านความสามัคคี การจัดกิจกรรมร่วมกันอย่าง ด้านความมีน้ำใจ คือ การปลูกฝังการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ผ่านการเรียนรู้ กิจกรรมจิตอาสา การทำงานร่วมกัน
เอกสารอ้างอิง
พระครูธรรมนาถวิศิษฐ์ (มงคล นาถธมฺโม). (2567). การส่งเสริมจริยธรรมแก่เยาวชนของพระสงฆ์ในอำเภอจักราช จังหวัดนครราชสีมา (สารนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพิพัฒน์ โสภณจิตฺโต (ทับงาม). (2562). การบริหารจัดการสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดอ่างทองเพื่อเสริมสร้างศักยภาพทางปัญญา (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระไพโรจน์ สุจิตฺโต (เทพพิทักษ์). (2562). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมแก่เยาวชนของคณะสงฆ์อำเภอบางสะพานน้อย จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ (สารนิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระอธิการธรรมวิโรจน์ สุริโย (พลสัสดี). (2564). การส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมตามหลักไตรสิกขาโรงเรียนมัธยมศึกษา อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
โรงเรียนสระหลวงพิทยาคม จังหวัดพิจิตร. (2568). สระหลวงพิทยาคม สพม.พิจิตร (รหัสโรงเรียน: 66012005). สืบค้นเมื่อ 12 มีนาคม 2568 จาก https://www.shorturl.asia/hcaobx.
สุกาญดา เทนอิสสระ. (2567). การส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียนในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 2. วารสารโพธิศาสตร์ปริทัศน์, 4(2), 21–32.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). New York: Harper & Row.
