ภาวะผู้นำการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในอำเภอสากเหล็ก จังหวัดพิจิตร

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาภาวะผู้นำการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในอำเภอสากเหล็ก จังหวัดพิจิตร 2. เปรียบเทียบภาวะผู้นำการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในอำเภอสากเหล็ก จังหวัดพิจิตร ตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3. นำเสนอภาวะผู้นำการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสในอำเภอสากเหล็ก จังหวัดพิจิตร โดยใช้การวิจัยแบบผสานวิธี การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ พระสงฆ์อำเภอสากเหล็ก จำนวน 100 รูป เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม วิเคราะห์โดยหาค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานวิธีการทดสอบค่า ที ค่า เอฟ และมีการวิเคราะห์ ความแปรปรวนทางเดียว และการวิจัยเชิงคุณภาพ สัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 รูปหรือคน หลังจากนั้นนำข้อมูลที่ได้จากการสังเคราะห์ผลการวิจัยนำมาสนทนากลุ่มเฉพาะเพื่อยืนยันผลการศึกษา

ผลการวิจัยพบว่า 1. การบริหารกิจการคณะสงฆ์ 6 ด้าน โดยภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ( = 4.07, S.D. = 0.55) ส่วนหลักพรหมวิหารธรรม 4 ด้าน โดยภาพรวมค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด ( = 4.36, S.D. = 0.57) 2. การเปรียบเทียบโดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล ภาพรวมไม่แตกต่างกันทุกด้าน และ 3. ภาวะผู้นำการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสนั้นจะต้องดำเนินตามหลักการบริหารกิจการคณะสงฆ์ ทั้ง 6 ด้านไปพร้อม ๆ กันโดยยึดหลักพระธรรมวินัยและหลักพรหมวิหารธรรมที่เป็นธรรมสำหรับผู้นำที่ต้องมีซึ่งจะทำให้การบริหารงานเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและสถานภาพทางวัดไม่เหมือนกันการดำเนินกิจกรรม
จึงแตกต่างกันออกไปแต่การเป็นผู้นำที่ดีต้องยึดหลักการบริหารกิจการคณะสงฆ์บูรณาการหลักพรหมวิหารธรรมให้เกิดมีในตนเจ้าอาวาสที่เป็นผู้ปกครองวัดและดูแลพระสงฆ์จะต้องเอื้อเฟื้อต่อพุทธศาสนิกชนโดยรอบวัดเป็นการช่วยเหลือซึ่งกันและกันจึงจะทำให้การบริหารกิจการคณะสงฆ์มีประสิทธิภาพในการบริหารจัดการวัด