การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนา
คำสำคัญ:
การประยุตก์, หลักพุทธธรรม, การเผยแผ่พระพุทธศาสนาบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ในปัจจุบันการเผยแผ่พระพุทธศาสนาสามารถทำได้หลายช่องทาง พระสงฆ์ในปัจจุบันมีศักยภาพในการเผยแผ่เพิ่มมากขึ้น เนื่องจากได้รับการฝึกอบรมเกี่ยวกับการเผยแผ่เป็นอย่างดี การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจะมีประสิทธิภาพต้องอาศัย คุณสมบัติผู้เผยแผ่ ความรู้ความสามารถเข้าใจหลักการเผยแผ่ และการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อใช้ในการเผยแผ่ โดยผู้เผยแผ่ควรมีคุณสมบัติของการเป็นนักเผยแผ่ที่ดี ประกอบด้วย เป็นที่รักเป็นที่พอใจ เป็นที่เคารพ เป็นที่ยกย่อง เป็นนักพูด เป็นผู้อดทนต่อถ้อยคำ เป็นผู้พูดด้วยถ้อยคำลึกซึ้งได้ ไม่ชักนำในอฐานะ ผู้เผยแผ่จะต้องมีความรู้เกี่ยวกับการสื่อสารคือ ผู้ส่งสาร สาร ช่องทางการสื่อสาร และผู้รับสาร และต้องรู้จักประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อใช้ในการเผยแผ่คือหลักพุทธสื่อสาร ประกอบด้วย พูดเรื่องจริง พูดเรื่องแท้จริง พูดถูกเวลา พูดเรื่องที่น่าฟัง พูดเรื่องที่เป็นประโยชน์ จึงจะทำให้การเผยแผ่มีประสิทธิภาพ
References
กิติมา สุรสนธิ. (2548). ความรู้ทางการสื่อสาร. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ฝ่ายสาธารณสงเคราะห์ของมหาเถรสมาคม. (2560). แผนยุทธศาสตร์การปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนา พ.ศ.2560 – 2564. สืบค้น 20 กรกฎาคม 2567, จาก https://pasangha.com/ฝ่ายสาธารณสงเคราะห์ของมหาเถรสมาคม.
พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2548). การเผยแผ่เชิงรุก. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 2548.
______. (2552). ธรรมประกาศโนยาย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฏก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2542). พุทธวิธีการสอน (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: มูลนิธิพุทธธรรม.
พระพิพิธธรรมสุนทร (สุนทร ญาณสุนฺทโร). (2551). คม ชัด ลึก เล่ม 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์เลี่ยงเชียง.
พระมหาปฐมพงษ์ งามล้วน. (2534). ประวัติภาษาบาลี ความเป็นมาและที่สัมพันธ์กับภาษาปรากฤตและสันสกฤต. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2556). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
สมาน งามสนิท. (2542). องค์ประกอบของการสื่อสารที่พึงประสงค์ตามแนวแห่งพุทธ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
