การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการระหว่างสถานศึกษาและสถานประกอบการ ในระบบอาชีวศึกษาไทย
คำสำคัญ:
การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการ, อาชีวศึกษา, สถานประกอบการ, ระบบทวิภาคี, Work-Integrated Learningบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิด หลักการ รูปแบบ ปัญหาและอุปสรรค และแนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการระหว่างสถานศึกษาและสถานประกอบการในระบบอาชีวศึกษาไทย หรือที่รู้จักในชื่อ Work-Integrated Learning (WIL) โดยวิธีการสังเคราะห์เอกสาร งานวิจัย และบทความวิชาการที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า WIL เป็นแนวทางการจัดการศึกษาที่ผสมกลมกลืนการเรียนรู้ภาคทฤษฎีในสถานศึกษากับการฝึกปฏิบัติงานจริงในสถานประกอบการเข้าด้วยกัน ซึ่งมีความสัมพันธ์เชื่อมโยงกับระบบอาชีวศึกษาทวิภาคีตามพระราชบัญญัติการอาชีวศึกษา พ.ศ. 2551 รูปแบบการจัดการศึกษาที่บูรณาการการเรียนรู้กับการทำงานที่มีประสิทธิภาพประกอบด้วย 5 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ ด้านการจัดการ ด้านกระบวนการบริหาร ด้านผลประโยชน์จากความร่วมมือ ด้านหลักสูตร และด้านการจัดการเรียนการสอน ระบบนี้ก่อให้เกิดประโยชน์ทั้งแก่ผู้เรียน สถานศึกษา และสถานประกอบการอย่างยั่งยืน อย่างไรก็ตาม ยังพบปัญหาสำคัญหลายประการ อาทิ ความไม่สอดคล้องระหว่างหลักสูตรกับความต้องการของสถานประกอบการ การขาดครูฝึกที่มีมาตรฐาน และทัศนคติเชิงลบของผู้ปกครองต่อระบบทวิภาคี บทความนี้จึงเสนอแนวทางพัฒนาในสี่มิติ คือ ด้านนโยบาย ด้านหลักสูตร ด้านการฝึกงาน และด้านการสื่อสารสร้างความเข้าใจ เพื่อให้การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการในระบบอาชีวศึกษาไทยบรรลุเป้าหมายการผลิตกำลังคนที่มีคุณภาพและตอบสนองต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ
เอกสารอ้างอิง
เกรียงไกร ปัญญาประเสริฐกุล และจุฬาพรรณภรณ์ ธนะแพทย์. (2564). การบริหารจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีตามหลักพุทธวิธี. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(3), 853–864.
ฉัตรชัย พุ่มชูศักดิ์ และจิติมา วรรณศรี. (2564). รูปแบบการจัดการศึกษาที่บูรณาการการเรียนรู้กับการทำงานของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).
พระครูปริยัติกิตติธำรง และเอนก ใยอินทร์. (2564). การจัดการศึกษาเชิงบูรณาการกับการทำงานเพื่อพัฒนาสมรรถนะของผู้เรียน. มจร การพัฒนาสังคม, 6(1), 185–194.
แพรภัสส์ เลิศรัฐพัชร์. (2562). ความร่วมมือระหว่างสถาบันอาชีวศึกษาภาครัฐและภาคเอกชนกับสถานประกอบการภาคอุตสาหกรรมในการพัฒนากำลังคนระดับอาชีวศึกษา. KASEM BUNDIT JOURNAL, 20(October), 72–84.
ภูริสร์ ฐานปัญญา, เกรียงไกร สัจจะหฤทัย และสุบิน ยุระรัช. (2567). กลยุทธ์การสร้างความร่วมมือทางวิชาการและวิชาชีพระหว่างวิทยาลัยอาชีวศึกษาเอกชนกับสถานประกอบการ. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(12), 1731–1744.
ปิยะพงษ์ อินต๊ะยศ. (2568). การบริหารอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาจังหวัดแพร่. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์, 3(3). 1 – 14.
วิรัช ตั้งประดิษฐ์, วินัย ทองมั่น และวรกฤต เถื่อนช้าง. (2567). การบูรณาการการฝึกงานในสถานประกอบการ SMEs. วารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์, 2(2), A1007.
Muakpimai, L. (2014). ศึกษาการจัดการเรียนการสอนแบบทวิภาคีกับการเรียนรู้ตามคุณลักษณะแรงงานระดับอาชีวศึกษาของสถาบันอาชีวศึกษาเอกชนในจังหวัดกรุงเทพมหานคร. วารสารการวิจัยกาสะลองคำ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 8(1), 67–79.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##