การศึกษาข้อกังวลของนักศึกษาในการฝึกปฏิบัติด้านการพูดต่อหน้าชุมชนในรายวิชามัคคุเทศก์ของนักศึกษาการท่องเที่ยว ชั้นปีที่ 3 หลักสูตรสาขาวิชาการท่องเที่ยว

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับข้อกังวลของนักศึกษาการท่องเที่ยว ชั้นปีที่ 3 ในการฝึกปฏิบัติการพูดต่อหน้าชุมชนในรายวิชามัคคุเทศก์ และ (2) เปรียบเทียบข้อกังวลของนักศึกษาในการพูดต่อหน้าชุมชนระหว่างการพูดรายบุคคลและการพูดแบบกลุ่ม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาสาขาการท่องเที่ยว ชั้นปีที่ 3 จำนวน 30 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามวัดความกังวลการพูดต่อหน้าชุมชน (PSAQ) แบบสัมภาษณ์เชิงลึก และแบบบันทึกการสังเกตพฤติกรรมผู้เรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติบรรยาย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติทดสอบ t-test แบบกลุ่มสัมพันธ์

          ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษามีระดับข้อกังวลในการพูดต่อหน้าชุมชนโดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีความกังวลด้านการประเมินสูงที่สุด รองลงมาคือความกังวลด้านการควบคุมสถานการณ์ และความกังวลด้านการสื่อสารตามลำดับ ผลการเปรียบเทียบพบว่า นักศึกษามีข้อกังวลในการพูดรายบุคคลสูงกว่าการพูดแบบกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสัมภาษณ์ยังพบว่า นักศึกษากังวลเกี่ยวกับการลืมเนื้อหา การใช้ภาษาที่ไม่ถูกต้อง และความกลัวการถูกประเมินจากผู้ฟัง ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การพูดรายบุคคลเป็นกิจกรรมที่สร้างความกังวลให้กับนักศึกษามากกว่าการพูดแบบกลุ่ม จึงควรออกแบบการเรียนการสอนให้มีการเตรียมความพร้อมก่อนการพูดมากขึ้น เช่น การฝึกซ้อมหลายรอบ การใช้ role-play การให้เพื่อนช่วยประเมินก่อนขึ้นนำเสนอจริง และการให้กำลังใจเพื่อเสริมสร้างความมั่นใจ ทั้งนี้ ผลการวิจัยสามารถนำไปใช้พัฒนากิจกรรมการสอนด้านการสื่อสารในหลักสูตรสาขาการท่องเที่ยวได้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น