การศึกษาเชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเอง และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

Main Article Content

อริยา คูหา
นาอีมะ สามะ

บทคัดย่อ

              การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) เชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเอง และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษา 2) เปรียบเทียบเชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณของนักศึกษา จำแนกตามเพศ และหลักสูตร 3) เปรียบเทียบเชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเองของนักศึกษา จำแนกตามเพศ และหลักสูตร 4) เปรียบเทียบทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษา จำแนกตามเพศและหลักสูตร 5) ความสัมพันธ์ระหว่างเชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จัก และเข้าใจตนเอง และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 1 สังกัดหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ และหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี ปีการศึกษา 2568 จำนวน 119 คน เครื่องมือในการศึกษา คือ แบบสอบถามเชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเอง และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .772, .656, และ .892 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าที และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน


          ผลการวิจัยพบว่า เชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณของนักศึกษาอยู่ในระดับปานกลาง และแตกต่างกันตามเพศ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเองของนักศึกษาอยู่ในระดับปานกลาง ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษาอยู่ในระดับมาก และแตกต่างกันตามเพศ เชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณมีความสัมพันธ์ทางบวกกับเชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเองและทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คูหา อ., & สามะ น. (2026). การศึกษาเชาวน์ปัญญาเชิงจิตวิญญาณ เชาวน์ปัญญาเชิงการรู้จักและเข้าใจตนเอง และทุนทางจิตวิทยาเชิงบวกของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. ช่อดอกปีบปริทัศน์, 2(2), 35–52. สืบค้น จาก https://so18.tci-thaijo.org/index.php/chorparitas/article/view/2744
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เจาะลึกระบบสุขภาพ. (2568, 11 มกราคม). เด็กไทยป่วยซึมเศร้าสูง 2.2 พันคนต่อประชากรแสนคน มิหนำซ้ำเข้าไม่ถึงบริการสุขภาพจิต. https://www.hfocus.org/content/2025/01/32784

นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (2558). มานุษยวิทยากับการศึกษาพฤติกรรมข้ามเพศและรักเพศเดียวกัน, สืบค้นเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2565 จาก https://www.sac.or.th/databases/anthropology-concepts/articles/4.

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). สุวีริยาสาส์น.

พงศกร เฮงวิวัฒนชัย. (2561). การเสริมสร้างการควบคุมตนเองของเยาวชนที่ กระทำผิดโดยการให้คำปรึกษากลุ่ม. สืบค้นจาก: https://hdl.handle.net/20.500.14740 /39075

ไหมไทย ไชยพันธุ์. (2562). การพัฒนาพฤติกรรมมนุษย์. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ราชกิจจานุเบกษา. (2542). เล่ม 116/ตอนที่ 74 ก/หน้า 1/19 สิงหาคม 2542.

วิจารณ์ พานิช. (2552). การศึกษาองค์ความรู้เกี่ยวกับคุณลักษณะของคนไทยที่พึงประสงค์: เชาวน์ทางปัญญา. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.

วชิรา แสนโกศิก. (2561). การเพิ่มเชาวน์ปัญญาด้านการรู้จักและเข้าใจตนเองของนักเรียนระดับประถมศึกษาด้วยแอปพลิเคชันฝึกการรู้จักและเข้าใจตนเอง: การศึกษาเชิงพฤติกรรม และคลื่นไฟฟ้าสมอง. [ดุษฎีนิพนธ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.

สันทนา วิจิตรเนาวรัตน์. (2559). ความฉลาดทางจิตวิญญาณและความฉลาดทางอารมณ์ที่มีผลต่อพฤติกรรมการเรียนของนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 10(3), 187-199.

สุภมาส อังศุโชติ. (2556). การวิเคราะห์ข้อมูลวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน. ใน หน่วยที่ 6 ในเอกสารการวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนการสอน. เจริญดีมั่นคง

ศิรเมศร โภโค. (2562). ผลของโปรแกรมส่งเสริมความหวังต่อดัชนีชี้วัดความหวังในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะหลังเฉียบพลัน. [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต] มหาวิทยาลัยคริสเตียน.

อัญชลี ศุภวิทยาภินันท์. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างเชาวน์ด้านจิตวิญญาณ ความสุข และพฤติกรรมการเป็น

สมาชิกที่ดีขององค์การ : กรณีศึกษาโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม. [วิทยานิพนธ์

ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อริยา คูหา. (2560). คุณภาพความสุขของนักศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

อริยา คูหา. (2565). จิตวิทยาเพื่อการดำรงชีวิต. (พิมพ์ครั้งที่ 4). สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

อริยา คูหา. (2567). แรงจูงใจและอารมณ์ จากบทเรียนสู่ความสำเร็จ. สำนักวิทยบริการ มหาวิทยาสงขลานครินทร์.

อริยา คูหา และคณะ. (2564). ทุนทางจิตวิทยาเชิงบวก การคิดเชิงอนาคต ความยึดมั่นผูกพันในวิชาชีพ และการ ประยุกต์จิตวิทยาเพื่อชีวิตของนักศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 8(2), 273-287.

Ankita Pandey, Prince Dubey & Subhash Chawla. (2017). Spiritual intelligence: a gender study in

Indian context. Res. J. Management Sci., 6(5), 39-43.

Avey, J. B., Luthans, F., & Youssef, C. M. (2010). The additive value of psychological capital in predicting

workplace attitude and behaviors. Journal of Management, 36(2), 430–452.

Emmons, R. A. (2000). Spirituality and intelligence: Problems and prospects. The International Journal

for the Psychology of Religion, 10, 57-64.

Emmiyati, N., Rasyid, M. A., Rahman, M. A., Arsyad, A., & Dirawan, G. D. (2014). Multiple intelligences

profiles of junior secondary school students in Indonesia. International Education Studies, 7(11), 103–110.

Erikson, E. H. (1963). Youth: Change and challenge. Basic books.

Fatimah, Amthul. (2022). To Study the Influence of Gender on General Self-Efficacy Among

Collegiates. International Journal of Indian Psychology, 10(4), 704-714.

Gallagher, Marques, & Lopez. (2017). Hope- and academic-related outcomes: A meta-analysis.

Journal of Happiness Studies, 18, 341.https://doi.org/10.1007/s10902-016-9727-z

Gardner, H. (2004). Changing minds: The art and science of changing our own and other people

minds. Harvard Business School Publishing.

Gardner, H. (2011). Frames of Mind: The Theory of Multiple Intelligences (3rd ed.). Basic Books.

King, D. B. (2008). Rethinking claims of spiritual intelligence: A definition, model, and measure. [Master’s thesis], Trent University, Peterborough, Ontario, Canada.

Luthans, F., Avey, J. B., Avolio, B. J., Norman, S. M., & Combs, G. M. (2006). Psychological capital

development toward a micro-intervention. Journal of Organizational Behavior, 27, 387–393.

Luthans, F., Avolio, B. J., & Youssef, C. M. (2007). Psychological capital: Developing the human

competitive edge. Oxford: Oxford University Press.

Mckenzie, W. (2012). Intelligence Quest: Project-Based Learning and Multiple Intelligences (1st ed.). ISTE.

OKMD. (2567, 1 พฤษภาคม). ทำไม “การเรียนรู้ความเรียนรู้ความหลากหลายทางเพศในชั้นเรียน” จึงสำคัญ https://knowledgeportal.okmd.or.th/article/6631d002d8b93

Riolli, L., Savicki, V., & Richards, J. (2012). Psychological capital as a buffer to student stress. Psychology, 3(12A), 1202–1207.

Santosh Pal. (2019). Study OF Spiritual Intelligence Among D.EL.ED. Students.

International Journal of Research-Granthaalayah, 7(7), 143-147.

Shahzad Anwar and Hina Rana. (2023). Spiritual intelligence and psychological well-being of Pakistani university students. Current Psychology, 43(6), 5388–5395.

Shearer, C. B. (2009). Exploring the relationship between intrapersonal intelligence and university

students' career confusion: Implications for counseling, academic success, and school-to‐ career transition. Journal of Employment Counseling, 46(2), 52–61.

Shek, D. T. L., & Lin, L. (2013). Qualitative evaluation of Project P.A.T.H.S.: Narrative findings based

on focus groups with student participants. In D. T. L. Shek & R. C. F. Sun (Eds.), Development

and evaluation of Positive Adolescent Training through Holistic Social Programs (P.A.T.H.S.) (165-177). Springer.