THE DEVELOPMENT OF AN INSTRUCTIONAL MODEL BY EXPERIENTIAL LEARNING FOR ENHANCING SPECIAL EDUCATION COMPETENCY OF STUDENT TEACHERS
Keywords:
Instructional Model, Experiential Learning, Special EducationAbstract
The purposes of this study are to: (1) investigate the foundational information for the development of the instructional model, (2) develop and validate the quality of the instructional model, (3) implement the instructional model in practice, and (4) evaluate and improve the instructional model. The participants were 31 student teachers from the Faculty of Education, Pibulsongkram Rajabhat University, who were selected using purposive sampling. The instrument used in this study included the instructional model. Data were analyzed using mean, standard deviation, and paired simple t-test.
The findings can be summarized as follows: (1) The study of foundational information indicated that the problems and needs related to the enhancement of special education competencies among student teachers were, overall, at the highest level. And the essential special education competencies for student teachers include knowledge of special education and inclusive education, understanding of students with special needs, teaching techniques for inclusive classrooms, classroom behavior management, instructional adaptations for inclusive settings, and support services for inclusive education, and the development of the instructional model should focus on promoting experiential learning. (2) The instructional model comprises six components: fundamental concepts, principles, objectives, content, instructional procedures, and assessment and evaluation. It was developed based on a five-step experiential learning framework, which includes: concrete experience, active practice, reflective thinking, conceptualization, and application in new situations. The results of the quality evaluation showed that the model was rated at the highest level of appropriateness. (3) The experimental results indicated that the special education competencies of student teachers significantly improved after the implementation of the instructional model, with statistical significance at the .05 level. Furthermore, the student teachers reported the highest level of satisfaction with the instructional model. and (4) The instructional model was rated at the highest level of quality in terms of usefulness, feasibility, appropriateness, and accuracy.
References
กิตติคม คาวีรัตน์. (2553). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์เพื่อเสริมสร้างสุขภาวะสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 2(2), 108-121.
ชบา พันธุ์ศักดิ์. (2550). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเชิงประสบการณ์และการเรียนรู้แบบร่วมมือโดยการร่วมงานอย่างร่วมรู้สึกระหว่างผู้ปกครองและครูเพื่อเสริมสร้างทักษะชีวิตสำหรับเด็กปฐมวัย. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย].
ต้องชนะ หมั่นบรรจง และคณะ. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์เพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ของนักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย. วารสารร้อยแก่นสารวิชาการ, 7(4), 60-81.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). หลักการวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวิริยาสาส์น.
ประภาวรรณ สมุทรเผ่าจินดา. (2564). ผลการใช้แผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดการเรียนรู้จากประสบการณ์ที่เน้นกิจกรรมเป็นฐาน เพื่อพัฒนาสมรรถนะการใช้เทคโนโลยีในการจัดกระบวนการเรียนรู้ ของครูประจำศูนย์การศึกษา นอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 36(3), 210-220.
ปัณณิศา ไชยลือชา. (2560). การพัฒนารูปแบบการเขียนภาษาอังกฤษแนวคิดที่สมดุลสำหรับภาษานักเรียนชั้นปี ที่ 6. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์, 11(1), 78-89.
พงศธร สุกิตญาณ. (2563). การพัฒนารูปแบบการสอนเพศศึกษาโดยใช้ทฤษฎีการเรียนรู้เชิงประสบการณ์และการเรียนรู้ร่วมกันเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ในการสอนเพศศึกษาให้กับนักเรียนครู. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยกีฬาแห่งชาติ, 12(3), 150-159.
มาเรียม นิลพันธุ์. (2558). วิธีวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 9). นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ยุพิน บุญประเสริฐ. (2565). การพัฒนาหลักสูตรฐานสมรรถนะเพื่อการจัดการเรียนรู้ของครูผู้สอนนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้โรงเรียนจัดการเรียนรวม. [วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา].
รัตนะ บัวสนธ์. (2565). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ราชกิจจานุเบกษา. (2562). พระราชบัญญัติการอุดมศึกษา พ.ศ. 2562. สืบค้นจาก https://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2562/A/057/T_0054.PDF.
รุจิระชัย เมืองแก้ว และคณะ. (2559). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบผสมผสานบนฐานของการวิจัยที่สร้างเสริมสมรรถนะด้านการวิจัยของนิสิตพยาบาล. วารสารสุขภาพและการศึกษาพยาบาล, 22(2), 74-92.
วรรณี เจตจำนงนุช และคณะ. (2560). มาตรฐานวิชาชีพครูการศึกษาพิเศษ. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย, 30(2), 161-186.
วิรัตน์ สุทัศน์ และสาธร ทรัพย์รวงทอง. (2561). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของครูการศึกษาพิเศษในโรงเรียน เฉพาะความพิการกลุ่ม 5 สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ใน วรรณี ศุขสารท (บ.ก.), The 13th RSU National Graduate Research Conference. การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษาครั้งที่ 13 ประจำปีการศึกษา 2561 (หน้า 1902- 1916). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรังสิต. https://rsujournals.rsu.ac.th/index.php/rgrc/article/view/743/511.
สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ. (2564). รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ.
สุธาทิพย์ สังข์แก้ว. (2560). ความต้องการในการพัฒนาตนเองของครูในสถานศึกษาที่จัดการศึกษาสำหรับผู้พิการ และผู้ด้อยโอกาสกลุ่มที่ 2 สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. [งานนิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
อนุชา ภูมิสิทธิพร และคณะ. (2567). การพัฒนาหลักสูตรเสริมสร้างศักยภาพด้านการวิจัยทางการศึกษาพิเศษสำหรับครู ในโรงเรียนที่จัดการศึกษาแบบเรียนรวม. วารสารการศึกษาและนวัตกรรมการเรียนรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 4(1), 97-112.
อิทธิพัทธ์ สุวทันพรกูล. (2562). การวิจัยทางการศึกษา: แนวคิดและการประยุกต์ใช้. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อิสริญญา ฉิมพลี. (2560). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมศักยภาพบุคลากรครูโรงเรียนในสังกัดเมืองพัทยาด้านการวิจัยด้วยกระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. [วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา].
Bessarab, A., Antonenko, I., Turubarova, A., Smoliak, V., & Morenko, O. (2023). Inclusive education: strategies and methods of implementation in the context of modern pedagogy. Brazilian Journal of Education, Technology and Society (BRAJETS), 16(2), 165-177.
Kolb, D.A. (1984). Experiential Learning: experience as the source of learning and development. Englewood Cliff, N.J.: Pretice – Hall.
Stufflebeam, D. L., & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation theory, models, and applications. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Articles in this journal are copyrighted by the x may be read and used for academic purposes, such as teaching, research, or citation, with proper credit given to the author and the journal.use or modification of the articles is prohibited without permission.
statements expressed in the articles are solely the opinions of the authors.
authors are fully responsible for the content and accuracy of their articles.
other reuse or republication requires permission from the journal."
