A Study of Marketing Mix Affecting Gastronomy Tourism in Nang Loeng Market Community
Main Article Content
Abstract
This article aims to 1) study the behavior of tourists towards Thai food in Nang Loeng community. 2) study the satisfaction with the marketing mix of Thai food in Nang Loeng community. This is a quantitative research with 400 tourists as the sample. The research instruments are questionnaires and descriptive data analysis, including percentage, mean and standard deviation. Inferential statistics are used, including Chi-square test and Pearson's pairwise test, with statistical significance set at 0.5.
The research results show that 1) In terms of tourist behavior, most of them traveled to use the services at Nang Loeng Market Community with friends (127 people, 31.75 percent). The second most popular was traveling to use the services at Nang Loeng Market Community alone or alone (123 people, 30.75 percent). The second most popular was traveling to use the services at Nang Loeng Market Community with family (71 people, 17.75 percent of all respondents). As for the time period of using the services at Nang Loeng Market Community, most of them used the services between 12.01-15.00 hrs., 131 people, 32.80 percent. Next, they used the services between 15.01-18.00 hrs., 99 people, 24.80 percent. And between 10.00-12.00 hrs., 89 people, 22.30 percent. As for the people who played a role in deciding to use the services at Nang Loeng Market Community, most of them were themselves, 150 people, 37.50 percent. Next, friends, 88 people, 22.00 percent, and couples, 82 people, 20.50 percent. As for the reasons for choosing to use the services at Nang Loeng Market Community, Most of them chose it because it was a source of Thai food (148 people, 37.00 percent), followed by a meeting place for having dinner (111 people, 27.75 percent), and a Thai dessert shop (74 people, 18.50 percent), respectively. As for the marketing mix, it was found that the overall service marketing mix was at a high level ( = 4.00, SD = 0.43). When considering each aspect, the aspect with the highest average score was personnel at a high level ( = 4.05, SD = 0.54), followed by promotion at a high level ( = 4.05, SD = 0.57), and distribution channels at a high level ( = 4.02, SD = 0.52). The aspect with the lowest average score was price at a high level ( = 3.87, SD = 0.58), respectively.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated. Please read our Policies page for more information...
References
บุพชาติ ดวงดี และพยอม ธรรมบุตร. (2561). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบบูรณาการอย่างยั่งยืนของจังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 12(1), 1-10. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/sskrujournal/issue/view/10491
ยุทธศักดิ์ สุภสร. (2566). การนำเสนอทิศทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวของ ททท. ปี 2563. TAT REVIEW MAGAZINE. https://tatreviewmagazine.com/article/tourism-direction-2020/
ศิริรัตน์ ขานทอง, ละเอียด ศิลาน้อย และกันฑิมาลย์ จินดาประเสริฐ. (2562). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดที่นักท่องเที่ยวให้ความสำคัญในการท่องเที่ยวตลาดน้ำตลิ่งชัน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 10(1), 42-58. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/humanjubru/article/view/175921/137759
สุกัญญา พวกสนิท และประสพชัย พสุนนท์ (2564). พฤติกรรมของนักท่องเที่ยวเที่ยวเชิงวัฒนธรรม จังหวัดฉะเชิงเทรา. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 12(2), 203-215. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/humanjubru/issue/view /16999
ส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอาหาร (Gastronomy Tourism) Amazing Thailand Culinary City. (2023).
Available Source: https://www. https://www.bing.com/search.
อัญชลี สมใจ และพันธุ์รวี ณ ลำพูน. (2563). พฤติกรรมและความต้องการของนักท่องเที่ยวที่มีต่อ
การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ. วารสารศิลป ศาสตร์ปริทัศน์, 15(2), 13-27.
Kantanen, T. and Tikkanen, I. (2005). Advertising in Low and High Involvement Cultural Tourism Attractions: Four Cases. University of Kuopio Press. https://www.jstor.org/stable/23745496.