การจัดการเรียนรู้ภาษาจีนตามแนวคิดการศึกษาเชิงวิพากษ์ ในบริบทพหุวัฒนธรรมสำหรับนักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1.วิเคราะห์เชิงวิพากษ์แนวทางการจัดการเรียนรู้
ภาษาจีนกลางในบริบทพหุวัฒนธรรม 2. นำเสนอกรณีศึกษาการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิด
การศึกษาเชิงวิพากษ์ (Critical Pedagogy) ที่โรงเรียนปางมะผ้าพิทยาสรรพ์ จังหวัด
แม่ฮ่องสอน และ 3.เสนอแนวทางเชิงปฏิบัติสำหรับการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ภาษาจีนใน
สถานศึกษาที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์ การศึกษาใช้ระเบียบวิธีเชิงคุณภาพแบบ
กรณีศึกษา เก็บข้อมูลด้วยการสังเกตชั้นเรียนแบบมีส่วนร่วม การสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และ
การวิเคราะห์ชิ้นงานนักเรียนจำนวน 17 คน โดยวิเคราะห์ผ่านการตรวจสอบสามเส้า
(Triangulation) ภายใต้กรอบทฤษฎีบูรณาการของ Freire (1970), Vygotsky (1978), Gay
(2010), Norton (2000) และ Yosso (2005) ผลการวิเคราะห์พบว่าการนำแนวคิดการศึกษา
เชิงวิพากษ์มาประยุกต์ใช้ส่งผลเชิงบวก 3 ด้าน ได้แก่ 1.นักเรียนกลุ่มชาติพันธุ์มีแรงจูงใจและ
การมีส่วนร่วมในชั้นเรียนเพิ่มขึ้น 2.นักเรียนพัฒนาทักษะการคิดเชิงวิพากษ์และความสามารถ
ในการตั้งคำถามต่อความสัมพันธ์เชิงอำนาจในภาษา และ 3.รักษาอัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์
ได้มากขึ้นควบคู่กับการพัฒนาสมรรถนะทางภาษาจีน บทความนี้จึงเสนอแนวทางเชิงปฏิบัติ
4 ประการและข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย 4 ประการสำหรับการพัฒนาการจัดการเรียนรู้
ภาษาจีนที่เคารพความหลากหลายทางวัฒนธรรมและสิทธิทางการศึกษาของกลุ่มชาติพันธุ์