การผสานความเชื่อทางศาสนาในวัดทางพระพุทธศาสนา: กรณีศึกษา วัดพานทา อำเภอเมืองฯ จังหวัดศรีสะเกษ
คำสำคัญ:
การผสานความเชื่อทางศาสนา, วัดในจังหวัดศรีสะเกษ, วัดพานทาบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการผสานความเชื่อทางศาสนาในวัดทางพระพุทธศาสนา กรณีศึกษา วัดพานทา อำเภอเมืองฯ จังหวัดศรีสะเกษ ผ่านปฏิมากรรมรูปเคารพภายในวัด โดยใช้วิธีการศึกษาจากเอกสารและใช้วิธีการสัมภาษณ์จากบุคคลที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อที่หลากหลายที่มีอยู่ในวัด โดยสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้อง เช่น พระสงฆ์ เจ้าหน้าที่ของวัด และผู้ที่มาทำบุญ และวิเคราะห์ นำเสนอผลการศึกษาเชิงพรรณนาวิเคราะห์
ผลการวิจัยพบว่า สังคมไทยเป็นสังคมแบบพหุวัฒนธรรม คือ มีวัฒนธรรมมากมาย แตกต่างกันมาก รวมถึงความเชื่อทางศาสนาที่มีอยู่อย่างหลากหลาย เช่นเดียวกันกับภายในอาณาบริเวณของวัดพานทา อำเภอเมืองฯ จังหวัดศรีสะเกษ โดยมีการผสมผสานความเชื่อเรื่องพระพุทธศาสนาทั้งเถรวาทและมหายาน พราหมณ์ ผี ความเชื่อดั้งเดิม และรูปเคารพในคติอื่น ๆ ผ่านปฏิมากรรมรูปเคารพต่าง ๆ ที่ประดิษฐานอยู่ภายในวัด เช่น พระพุทธมณีนพรัตน์ (หลวงพ่อไม้ทอง) พระพุทธชินราช หลวงพ่อทันใจ พระแก้ว 5 พี่น้อง (พุทธเถรวาท) พระโพธิสัตว์กวนอิม (พุทธมหายาน) พระนารายณ์ พระพิฆเนศ (พราหมณ์) เจ้าแม่ตะเคียน (ผี) นาค (ความเชื่อดั้งเดิม) รัชกาลที่ 5 และสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี (คติอื่น ๆ) เป็นต้น ซึ่งมูลเหตุของการประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์ภายในวัด คือ เป็นความประสงค์ของเจ้าอาวาส มีญาติโยมนำมาถวาย และสิ่งศักดิ์สิทธิ์มุ่งหมายจะมาประดิษฐานยังพื้นที่แห่งนี้เอง รวมถึงบริบทการเปลี่ยนแปลงทางสังคมอื่น ๆ โดยสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้มีบทบาทหน้าที่ปกป้องคุ้มครองผู้ที่มาเข้าวัดให้แคล้วคลาดจากภยันตรายทั้งปวง ขณะเดียวกันยังช่วยหนุนเสริมให้วัดแห่งนี้เป็นศาสนสถานทางพุทธศาสนาที่มีบทบาทและความสำคัญในการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาที่สำคัญของชาวพุทธในด้านต่าง ๆ และเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจให้กับชาวบ้านในชุมชน โดยสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้มีหน้าที่คอยปกป้องคุ้มครองชาวบ้านและขั้นตอนในการประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ อันเป็นพิธีกรรมทางศาสนาให้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี
เอกสารอ้างอิง
กัญจน์ กนฺตธมฺโม. (1 พฤศจิกายน 2568). การสื่อสารส่วนบุคคล.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2560). ศรีสะเกษ. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
กรมศิลปากร. (2560). ทวารบาล เทพผู้รักษาศาสนสถาน. กรมศิลปากร.
เกียรติชัย เขียวอ่อน. (1 พฤศจิกายน 2568). การสื่อสารส่วนบุคคล.
คมกฤช อุ่ยเต๊กเค็ง. (2560). ภารตะสยาม ผี พราหมณ์ พุทธ. มติชน.
คูณ โทขันธ์. (2551). พุทธศาสนากับสังคมและวัฒนธรรม. โอเดียนสโตร์.
จิรัสสา คชาชีวะ. (2531). พระพิฆเนศวร์: คติความเชื่อและรูปแบบของพระพิฆเนศวร์ที่พบในประเทศไทย. กรมศิลปากร.
ฉลาดชาย รมิตานนท์. (2527). ประเพณีการทรงผีเจ้านายและบทบาททางสังคม: กรณีศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ชนินทร์ ผ่องสวัสดิ์. (2559). ลัทธิบูชาเจ้าแม่กวนอิมในสังคมไทย. ใน อัมมาร์ สยามวาลา (บ.ก.), วารสารไทยศึกษา: สังคมพหุลักษณ์ อัตลักษณ์และความเชื่อ. (น.162-191). สถาบันไทยคดีศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ชาญชัย คงเพียรธรรม . (2558). รายงานการวิจัยฉบับสมบูรณ์: การศึกษาวิเคราะห์สัญลักษณ์สัตว์ในวัฒนธรรมเขมร. คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ชาญชัย คงเพียรธรรม และคณะ. (2556). เรื่องผีในอีสาน: ความเชื่อและพิธีกรรมที่เกี่ยวข้องกับผีของกลุ่มชาติพันธุ์ลาว เขมร ส่วย และเวียดนาม ที่อาศัยอยู่ในบริเวณอีสานใต้ของประเทศไทย. คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ชาญชัย คงเพียรธรรม และคณะ. (2561). นาคสถานในภาคอีสานของไทย. คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ชาญชัย คงเพียรธรรม และคณะ. (2562). การผสานความเชื่อในวัดทางพระพุทธศาสนา: กรณีศึกษาวัดในอำเภอเมืองอุบลราชธานีและอำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี. คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ชาญชัย คงเพียรธรรม. (2562). ความเชื่อเรื่องเนียะตาในสังคมเขมร. ใน ชาญชัย คงเพียรธรรม (บ.ก.), คม คิด คน เขมร: รวมบทความวิชาการทางด้านศาสนาและความเชื่อในสังคมเขมร. (น.12-15). คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ชาญชัย คงเพียรธรรม และคณะ. (2563). ร่องรอยของอารยธรรมเขมรในจังหวัดอุบลราชธานี.คณะศิลปศาสตร์มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
ชาตรี ประกิตนนทการ. (2550). พระพุทธชินราชกับประวัติศาสตร์สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์. มติชน.
ณัฏฐพัฒน์ แจ่มจันทร์. (2558). เส้นทางบุญ มรดกธรรม จังหวัดศรีสะเกษ. ศรีสะเกษการพิมพ์.
ดนัย ไชยโยธา. (2560). อารยธรรมไทย. โอเดียนสโตร์.
ทองเลี่ยม อ่อนศรี. (1 พฤศจิกายน 2568). การสื่อสารส่วนบุคคล.
ธิดา สาระยา. (2546). อารยธรรมไทย. ภาควิชาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระพงษ์ มีไธสง. (2562). ผีกับพุทธ: การผสมผสานทางความเชื่อ. อินทนิล.
ธีรโชติ เกิดแก้ว. (2550). พหุวัฒนธรรมความเชื่อในวิถีไทย. มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.
ทรงวิทย์ ดลประสิทธิ์. (2541). โคตรวงศ์ทศกัณฐ์. มติชน.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2540). ลัทธิพิธีเสด็จพ่อ ร.5. มติชน.
ประดิษฐ ศิลาบุตร. (2550). ห้วยสำราญ: แหล่งน้ำคู่เมืองศรีสะเกษ. ศูนย์ศรีสะเกษศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ.
ประดิษฐ ศิลาบุตร. (2562). บันทึกความทรงจำ. ศูนย์ศรีสะเกษศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ.
ปรานี วงษ์เทศ. (2543). สังคมและวัฒนธรรมในอุษาคเนย์. ศิลปวัฒนธรรม.
ปราณี สินค้ำ. (1 พฤศจิกายน 2568). การสื่อสารส่วนบุคคล.
พัฒนา กิติอาษา. (2548). ท้องถิ่นนิยม. คณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.).
พิกุล อ่อนศรี. (1 พฤศจิกายน 2568). การสื่อสารส่วนบุคคล.
พิภัทรา แจ่มรุจิ. (2557). การผสมผสานความเชื่อทางศาสนา (Syncretism) กับการกลายเป็นสินค้าของวัดในสังคมไทย: กรณีศึกษาวัดสมานรัตนาราม ตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองฯ จังหวัดฉะเชิงเทรา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
พระยาสัจจาภิรมย์ (สรวง ศรีเพ็ญ). (2565). เทวกำเนิด. อมรินทร์.
ผกามาศ วงศ์ภักดี. (1 พฤศจิกายน 2568). การสื่อสารส่วนบุคคล.
ผิน แสนสุข. (2555). ออดหลอดซอดศรีสะเกษ. ศรีสะเกษการพิมพ์.
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2547). มนุษย์กับอารยธรรม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. (2555). ท่องอารยธรรม ตามมูนเมืองอุบล แหล่งธรรมะและธรรมชาติ. มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
วรลักษณ์ ผ่องสุขสวัสดิ์. (2560). พระราหู: อสูรเทพผู้พลิกฟ้า อนาคตพระพุทธเจ้า. อมรินทร์.
วาณี แก่นสุข. (1 พฤศจิกายน 2568). การสื่อสารส่วนบุคคล.
วาด ทองรอง. (1 พฤศจิกายน 2568). การสื่อสารส่วนบุคคล.
วิยะดา ทองมิตร. (2554). พระโพธิสัตว์กวนอิม. เมืองโบราณ.
ศานติ ภักดีคำ. (2557). พระอินทร์: มหาเทพผู้พิทักษ์พระพุทธศาสนา แบบอย่างแห่งจิตอาสา. อมรินทร์.
ศานติ ภักดีคำ. (2556). พระนารายณ์: ผู้ปราบยุคเข็ญแห่งโลก. อมรินทร์.
ศานติ ภักดีคำ. (2557). นาค: บัลลังก์พระนารายณ์ ผู้พิทักษ์ศาสนา. อมรินทร์.
ศานติ ภักดีคำ. (2558). พระพิฆเนศวร: เทพผู้ประทานความสำเร็จ เจ้าแห่งศิลปวิทยา. อมรินทร์.
ศรีศักร วัลลิโภดม. (2567). พุทธศาสนาและความเชื่อในสังคม. มูลนิธิเล็ก-ประไพ วิริยะพันธุ์.
ศิรชัช พรหมดี. (2553). ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และวิถีศรีสะเกษ. สำนักพิมพ์สโมสรศิลปินศรีสะเกษ.
สุทัศน์ ประทุมแก้ว และคณะ. (2561). รายงานการวิจัยเรื่อง: ศึกษาภูมิปัญญาด้านการผสมผสานความเชื่อและการประกอบพิธีกรรมของชุมชนสี่เผ่าในจังหวัดศรีสะเกษ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยา วิทยาลัยสงฆ์ศรีสะเกษ.
สุภัทตรา อ่อนศรี. (2551). วิถีชีวิตกับการเปลี่ยนแปลงสภาพป่าโนนบักบ้า กรณีศึกษาชุมชนพันทาใหญ่ ตำบลโพธิ์ อำเภอเมืองฯ จังหวัดศรีสะเกษ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ.
สุภัทตรา อ่อนศรี. (1 พฤศจิกายน 2568). การสื่อสารส่วนบุคคล.
สมชาติ มรีโชติ. (2530). จิตรกรรมไทย. โอเดียนสโตร์.
สำนักงานจังหวัดศรีสะเกษและภาคีเครือข่าย. (2548). ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม เอกลักษณ์และภูมิปัญญาจังหวัดศรีสะเกษ: ประวัติอำเภอ หมู่บ้าน จังหวัดศรีสะเกษ. ศรีสะเกษการพิมพ์.
อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2548). มานุษยวิทยาศาสนา. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
อมรา พงศาพิชญ์. (2533). วัฒนธรรม ศาสนา และชาติพันธุ์: วิเคราะห์สังคมไทยแนวมานุษยวิทยา. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อาภาภิรัตน์ วัลลิโภดม. (2536). ศาลเจ้า ศาลเทพ ศาลพรหม ในประเพณีความเชื่อของชาวเมือง กรณีเฉพาะย่านถนนงามวงศ์วาน [สารนิพนธ์ปริญญาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อุษณีย์ ศิลาบุตร. (1 พฤศจิกายน 2568). การสื่อสารส่วนบุคคล.
เอนก นาวิกมูล. (2567). ผีไทย. แสงดาว.
โอม รัชเวทย์. (2560). พระสีวลี: เอตทัคคะผู้เลิศด้วยลาภสักการะ. อมรินทร์.
โอม รัชเวทย์. (2561). พระสังกัจจายน์: ผู้เป็นที่รักของมนุษย์และเทวดา. อมรินทร์.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 คณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์และการพัฒนามนุษย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ และคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเอง