ความกลัว ความมั่นคง และอัตลักษณ์: การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมและการรับรู้ของสังคมภายใต้ภัยคุกคามจากสงครามขีปนาวุธอเมริกา–อิสราเอล–อิหร่าน

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์บทบาทของ “ความกลัว” และ “ความเสี่ยง” ในการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม การรับรู้ และอัตลักษณ์ของสังคม ภายใต้บริบทของสงครามขีปนาวุธระหว่างสหรัฐอเมริกา อิสราเอล และอิหร่านในปี ค.ศ. 2026  ผลการศึกษาพบว่า สงครามขีปนาวุธได้เปลี่ยนลักษณะของภัยคุกคามจาก “เหตุการณ์เฉพาะหน้า” ไปสู่ “สภาวะถาวรของความไม่มั่นคง” ซึ่งส่งผลให้เกิดการผลิต “ความเสี่ยงเชิงสังคม” ที่มีอิทธิพลต่อชีวิตประจำวันของประชาชนอย่างลึกซึ้ง ความกลัวที่เกิดขึ้นมิได้สะท้อนเพียงความเสี่ยงจริง แต่เป็นผลจากการรับรู้ที่ถูกขยายผ่านสื่อและวาทกรรมความมั่นคง ทำให้ประชาชนมีแนวโน้มประเมินภัยคุกคามสูงกว่าความเป็นจริง และปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อความอยู่รอด เช่น การหลีกเลี่ยงพื้นที่เสี่ยง การจำกัดการใช้ชีวิต และการยอมรับมาตรการของรัฐ ในด้านการรับรู้ พบว่าโลกถูกมองในฐานะพื้นที่อันตราย ขณะที่รัฐถูกมองเป็นผู้ปกป้อง ส่งผลให้ความไว้วางใจในรัฐเพิ่มขึ้นภายใต้เงื่อนไขของความกลัว ขณะเดียวกัน ความกลัวยังมีบทบาทในการก่อรูปอัตลักษณ์ทางสังคม ผ่านการสร้าง “เรา” และ “ศัตรู” และการปลุกเร้าชาตินิยมเชิงอารมณ์ ซึ่งนำไปสู่ทั้งความเป็นเอกภาพและความแตกแยกในสังคม บทความนี้จึงเสนอว่า ความเสี่ยงในสังคมร่วมสมัยมิได้เป็นเพียงข้อเท็จจริง หากแต่เป็น “ความจริงทางสังคม” ที่ถูกสร้างและขยายผ่านกระบวนการทางสังคม และในกระบวนการดังกล่าว ความกลัวได้กลายเป็นกลไกสำคัญที่กำหนดพฤติกรรม การรับรู้ และอัตลักษณ์ของสังคมอย่างเป็นระบบ