การสืบสาน สร้างสรรค์ วรรณคดีสมัยอยุธยาในยุคธนบุรี

Main Article Content

ณัฐวุฒิ คล้ายสุวรรณ

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเรื่องการสืบสาน และการสร้างสรรค์วรรณคดีสมัยอยุธยาในยุคธนบุรี โดยใช้วิธีศึกษาด้วยการอ่านแบบละเอียด        ผลการศึกษาพบว่า กวีสมัยธนบุรีได้สืบสานวรรณคดีสมัยอยุธยาด้วยการนำมาชำระ และแต่งใหม่เพื่อรักษาตัวบทให้คงอยู่ ซึ่งกระทำควบคู่ไปกับการสร้างสรรค์ โดยกวีในสมัยธนบุรี คือ พระยามหานุภาพ และนายสวน มหาดเล็ก ได้นำบริบททางสังคมของกรุงธนบุรีมาเป็นเครื่องมือในการสร้างสรรค์วรรณคดีสมัยอยุธยาให้กลายเป็นวรรณคดีสมัยธนบุรีอย่างแท้จริง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
คล้ายสุวรรณ ณ. (2026). การสืบสาน สร้างสรรค์ วรรณคดีสมัยอยุธยาในยุคธนบุรี. วารสารศึกษาครุทรรศน์, 1(1), 11–18. สืบค้น จาก https://so18.tci-thaijo.org/index.php/JESs/article/view/1960
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

กรมศิลปากร. (2539). วรรณกรรมสมัยธนบุรี เล่ม 1. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด จงเจริญการพิมพ์.

กุหลาบ มัลลิกะมาส. (2562). ความรู้ทั่วไปทางวรรณคดีไทย. พิมพ์ครั้งที่ 17. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

จันทร์ฉาย ภัคอธิคม. (2520). ประวัติศาสตร์ไทย 1. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ทวีศักดิ์ ปิ่นทอง. (2564). วรรณคดีกับสังคมไทย. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

บุญเตือน ศรีวรพจน์. (2562). การตรวจสอบชำระบทละครเรื่องรามเกียรติ์พระราชนิพนธ์สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี. ใน วรรณคดีสมัยกรุงธนบุรี. กรุงเทพฯ: กรมศิลปากร.

พีระ พนารัตน์. (2567). ลิลิตพระลอ ฉบับลายมือเขียนเก่าที่สุด (หลวงสรวิชิตชำระสมัยกรุงธนบุรี). กรุงเทพฯ: ศิริชัยการพิมพ์.

นิตยา กาญจนะวรรณ. (2563). วรรณกรรมอยุธยา. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. (2566). วรรณกรรมปัจจุบัน. พิมพ์ครั้งที่ 23. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

เรไร ไพรวรรณ์. (2559). บทละครเรื่องรามเกียรติ์ พระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี. กรุงเทพฯ: บ้านสวนการพิมพ์.

สมพันธุ์ เลขะพันธุ์. (2561). วรรณกรรมสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น. พิมพ์ครั้งที่ 14. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สิทธา พินิจภูวดล. (2524). วรรณกรรมสุโขทัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช จำกัด.