ภาษาศาสตร์เชิงประสาทวิทยากับการจัดการเรียนรู้ภาษาจีน
คำสำคัญ:
ภาษาศาสตร์เชิงประสาทวิทยา, หลักการจัดการเรียนรู้, ภาษาจีนบทคัดย่อ
บทความนี้ได้นำเสนอแนวคิดและการประยุกต์ใช้ทฤษฎีภาษาศาสตร์เชิงประสาทวิทยา (Neurolinguistics) สู่การจัดการเรียนรู้ภาษาจีนในฐานะภาษาที่สอง ซึ่งเป็นภาษาที่มีระบบเสียง ตัวอักษร และโครงสร้างทางไวยากรณ์แตกต่างจากภาษาในตระกูลอินโด-ยูโรเปียน โดยได้มีการสังเคราะห์งานวิจัยเพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างกระบวนการเรียนรู้ภาษากับกลไกการทำงานของสมองสู่การประยุกต์ใช้เชิงปฏิบัติการในชั้นเรียน ซึ่งผลจากการสังเคราะห์ชี้ให้เห็นว่าการออกแบบกลวิธีการเรียนรู้ภาษาจีนที่สอดคล้องกับกระบวนการประมวลผล และการจดจำของสมองสามารถช่วยส่งเสริมและพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาจีนของผู้เรียนได้อย่างยั่งยืน และเต็มศักยภาพมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ ยังได้นำเสนอแนวทางการบูรณาการทฤษฎีภาษาศาสตร์เชิงประสาทวิทยา สู่การจัดการเรียนการสอนภาษาจีน ด้วยกลวิธีการจัดการเรียนรู้ 5 ขั้นตอน ได้แก่ (1) การสร้างเป้าหมายการเรียนรู้ (2) การเรียนรู้โครงสร้างทางภาษา (3) การฝึกเชื่อมโยงข้อมูลและประสาทสัมผัส (4) การแสดงผลการเรียนรู้ และ (5) การประเมินความสามารถภาษาจีนด้วยการสะท้อนตนเองและการประเมินร่วมกับเพื่อน เพื่อให้ผู้สอนสามารถนำไปปรับใช้ในกระบวนการจัดการเรียนรู้และก่อเกิดประโยชน์แก่ผู้เรียนต่อไป
เอกสารอ้างอิง
นงเยาว์ แข่งเพ็ญแข. (2558, 21 มีนาคม). ระเบียบวิธีสอนภาษาตามหลักวิชาภาษาศาสตร์การศึกษา. http://thaineurolinguistic1.blogspot.com
บัณศิกาญจ ตั้งภากรณ์. (2565). การพัฒนาความสามารถทางการพูดภาษาจีนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ในจังหวัดลำปางด้วยรูปแบบการสอนตามหลักภาษาศาสตร์เชิงประสาทวิทยา. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 42(3), 53–66.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2553). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน. นานมีบุ๊คส์.
วิศิษฐ์ ศรีพิบูลย์. (2555). NLP: ภาษา สมอง มหัศจรรย์. บานานา.
Bandler, R., & Grinder, J. (1976). The structure of magic. Science and Behavior Books.
Dilts, R., & DeLozier, J. (2000). Encyclopedia of systemic NLP and NLP new coding. NLP University.
Gandour, J. T. (1984). Tone perception in Thai. Journal of Phonetics, 12(1), 1–13.
Garrett, T. (1998). The effective delivery of training using neuro-linguistic programming. Kogan Page.
Kolb, B., & Whishaw, I. Q. (2014). An introduction to brain and behavior (4th ed.). Worth.
Lamb, S. M. (1999). Pathways of the brain: The neurocognitive basis of language. John Benjamins.
Lehner, S. (2000). Learner-centered training with neuro-linguistic programming. Johannes Kepler University Linz.
Li, P., & Tse, C. S. (2015). Neurolinguistics of Chinese language processing. In W. S.-Y. Wang & C. N. Li
(Eds.), The Oxford handbook of Chinese linguistics (pp. 450–466). Oxford University Press.
Östman, J. O., & Verschueren, J. (2012). Handbook of pragmatics. John Benjamins.
Revell, J., & Norman, S. (1999). Handing over neuro-linguistic programming-based activities for language learning. Saffir Press.
Richards, J. C., & Rodgers, T. S. (2001). Approaches and methods in language teaching. Cambridge University Press.
Wang, Y., & Sereno, J. A. (2023). Brain mechanism underlying learning Chinese as a second language. Acta Psychologica Sinica, 55(5), 747–759.
Wong, P. C. M., Skoe, E., Russo, N. M., Dees, T., & Kraus, N. (2004). Training-induced brain plasticity in adult second-language learners. Journal of Neuroscience, 24(1), 42–52.
