Development of the SUPPORT Supervisory Model to Promote Teachers' Active Learning Competency under The Secondary Educational Service Area Office Maha Sarakham
Keywords:
Model development, Supervision, Active Learning Competency, Mahasarakham Secondary Educational Service Area OfficeAbstract
This research was employed as a Research and Development (R&D) methodology to develop the SUPPORT Supervisory Model aimed at enhancing teachers' competence in active learning management under the Office of the Secondary Education Area, Maha Sarakham. The Model was evaluated by the 21 samples involved in implementation. Data were analyzed using percentages, means, and standard deviations.
The findings revealed four key phases. Phase 1: The most critical need was for a systematic supervision process. Phase 2: The SUPPORT Supervisory Model was developed with 7 steps: 1. S: Study current conditions, problems, and needs. 2. U: Understand principles, goals, and supervision techniques. 3. P: Plan and prepare supervision tools. 4. P: Prototype and conduct pre-observation meetings. 5. O: Operate & Observe through the POP Coach process. 6. R: Reflect & Reinforce through feedback and encouragement. 7. T: Transfer knowledge to ensure sustainable development. Phase 3: Teachers who received development before supervision had significantly higher comprehension of active learning operations than those supervised before development (p < .05). Phase 4: The evaluation of the SUPPORT Supervisory Model’s effectiveness reached the highest level across all four assessment areas, affirming its success in promoting active learning management.
References
เกรียงศักดิ์ สังข์ชัย. (2552). การพัฒนารูปแบบการนิเทศการสอนครูวิทยาศาสตร์เพื่อพัฒนาศักยภาพนักเรียนที่มีแววความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ดารณีย์ พยัคฆ์กุล. (2565). สมรรถนะการนิเทศการศึกษาของศึกษานิเทศก์ในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 1-6. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 3(2), 21–28.
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2556). ศตวรรษที่ 21 การเรียนรู้/ผู้เรียนยุคใหม่ vs. การสอน/ผู้สอนยุคใหม่. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ปิยะธิดา ปัญญา. (2557). สถิติสำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 4). ตักสิลาการพิมพ์.
ไพศาล วรคำ. (2559). การวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 8). ตักสิลาการพิมพ์.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2556). ศาสตร์การนิเทศการสอนและการโค้ช การพัฒนาวิชาชีพ: ทฤษฎีกลยุทธ์สู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 12). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
วันทนา สมภักดี. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพครู โรงเรียนในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วิรัลพัชร นิลแก้วบวรวิชญ์. (2563). การพัฒนารูปแบบการนิเทศแบบร่วมพัฒนาวิชาชีพเพื่อพัฒนางานวิชาการด้านการวัดผลและประเมินผลการเรียนรู้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานภาคตะวันออกเฉียงเหนือ [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2555). สถิติประยุกต์สำหรับการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 6). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สงัด อุทรานันท์. (2530). การนิเทศการศึกษา: หลักการ ทฤษฎีและการปฏิบัติ. ภาควิชาบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมหวัง พันธะลี และ สุธรรม ธรรมทัศนานนท์. (2562). การพัฒนาระบบการนิเทศการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดการสอนแนะและการเป็นพี่เลี้ยงครูสำหรับศึกษานิเทศก์. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 14(1), 197–210.
Bardo, J. W., & Hartman, J. J. (1982). Urban sociology: A systematic introduction. Peacock.
Harris, J. B., Grandgenett, N. & Hofer, M. J. (2015). Testing a TPACK-based technology integration assessment rubric. In Book chapters (Article 6). W&M.
