Behaviors Causing Accidents of Motorcycle Riders at Soi Dao Hospital, Chanthaburi Province
Keywords:
Accident-causing behaviors, Motorcycle riders, Mixed Methods ResearchAbstract
This mixed methods research employed an explanatory-sequential approach with a follow-up explanations design. The objectives were: 1) to study the levels of behaviors causing accidents among motorcycle riders at Soi Dao Hospital, Chanthaburi Province; 2) to compare these accident-causing behaviors classified by gender, age, educational level, motorcycle riding experience, driver's license possession, and the duration of holding a driver's license; and 3) to explore guidelines for improving such behaviors. The quantitative sample consisted of 97 motorcycle-riding personnel obtained through simple random sampling, while the qualitative sample included 9 key informants selected via purposive sampling. The research instruments were a questionnaire with a reliability coefficient of 0.84 and a semi-structured interview form. Quantitative data were analyzed using mean, standard deviation, t-test, One-way ANOVA, and Scheffé’s post-hoc comparison, while qualitative data were analyzed using content analysis.
The research findings revealed that: 1) The overall level of accident-causing behaviors was at the highest level. The behavior with the highest mean was riding during rainy conditions causing slippery roads, followed by failing to signal before turning. 2) Personnel with different genders, ages, and educational levels showed no significant differences in their behaviors. However, personnel with different riding experience, driver's license possession, and duration of holding a driver's license showed significantly different behavior levels at the .01 level. Specifically, those with more than 2 years of experience exhibited higher risk behavior levels than other groups. 3) Guidelines for behavior improvement included avoiding riding during rain and consistently giving turn signals at least 30 meters in advance.
References
กลุ่มพัฒนาความปลอดภัย สำนักแผนความปลอดภัย. (2566). รายงานประจำปี 2566 โรงพยาบาลสอยดาว จังหวัดจันทบุรี. โรงพยาบาลสอยดาว.
นงคราญ ตาต๊ะคำ. (2558). ปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการใช้รถจักรยานยนต์ของนักเรียนมัธยมศึกษา อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นัฏฐิณี นามวงศ์, สาธิยา สาสีผล, ธนาธิป แก้วคำฟู, ปรัชญา ปลูกเงิน, และ ศุภกิตติ์ เกตุจันทร์. (2553). การศึกษาความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมการปฏิบัติตนในการขับขี่รถจักรยานยนต์ของนิสิต คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร (รายงานผลการวิจัย). มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นัพวุฒิ ชื่นบาล ตรีอมร วิสุทธิศิริ และ พรเลขา บรรหารศุภวาท. (2556). การศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสุขภาพของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์รับจ้างในพื้นที่เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร. สำนักงานป้องกันควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.
ปฐมพร พงษ์อารีย์. (2565). พฤติกรรมความเสี่ยงของการเกิดอุบัติเหตุของพนักงานส่งอาหารแบบเดลิเวอรี่ในกรุงเทพมหานคร [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปวีณา คำพุกกะ อุไรรัตน์ ยามรัมย์ และ สุชาดา ชมชื่น. (2554). พฤติกรรมการฝ่าฝืนกฎจราจรของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ของนักศึกษามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 1(2), 59–75.
ภัทราวดี มากมี. (2562). การพัฒนาเกณฑ์การประเมินทักษะชีวิตสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในภาคตะวันออก: การวิเคราะห์โมเดลพหุระดับแบบผสานวิธี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธนบุรี, 13(2), 24–34.
วิภาพรรณ ฉิ้ม. (2551). พฤติกรรมการปฏิบัติตามกฎหมายจราจรของนิสิตมหาวิทยาลัยบูรพา [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
ศูนย์วิจัยอุบัติเหตุแห่งประเทศไทย. (2560). รายงานสถานการณ์อุบัติเหตุทางถนนของประเทศไทย ปี 2559-2560. สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย. https://www.tarc.ait.ac.th/atarc/index.php
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211. https://doi.org/10.1016/0749-5978(91)90020-T
Bandura, A. (1977). Social learning theory. Prentice Hall.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice Hall.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.
Creswell, J. W., & Miller, D. L. (2000). Determining validity in qualitative inquiry. Theory Into Practice, 39(3), 124–130. https://doi.org/10.1207/s15430421tip3903_2
Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2011). Designing and conducting mixed methods research (2nd ed.). Sage.
Edmonds, W. A., & Kennedy, T. D. (2017). An applied guide to research designs: Quantitative, qualitative, and mixed methods (2nd ed.). Sage.
Field, A. (2018). Discovering statistics using IBM SPSS statistics (5th ed.). Sage.
Guest, G., Bunce, A., & Johnson, L. (2006). How many interviews are enough? An experiment with data saturation and variability. Field Methods, 18(1), 59–82. https://doi.org/10.1177/1525822X05279903
Slovic, P. (1987). Perception of risk. Science, 236(4799), 280–285. https://doi.org/10.1126/science.3563507
World Health Organization. (2018). Global status report on road safety 2018. https://iris.who.int/handle/10665/276462
Yin, R. K. (2009). Case study research: Design and methods (4th ed.). Sage.
